Aynaya baktığı her dakika, yaşamından yılları içip bitiriyordu adeta; kendi gözünde gitgide donuklaşıyor, soluyor, daha hastalıklı, daha yaşlı biri oluyordu; ihtiyarladığı, bütün yaşamının geçip gittiği duygusuna kapılıyordu. Titriyordu.
Sayfa 29 - Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları·Kitabı okudu
Sonunda akşam olmuştu. Ama akşamlar da ne hüzünlüydü burada! Havanın kararmasından, her şeyin kaybolmasından, ışığın sönmesinden başka bir şey değildi.
Sayfa 9 - Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları·Kitabı okudu
Neden acılarının kaynağının iç huzurunun da kaynağı olduğunu, kınadığı, ayıpladığı ve nefret ettiği zamanlarda çözümlenemez görünen şeyin, bağışlayıp sevdiğini gösterince oldukça basit bir hal aldığını hissetti.