Ay geceyi aydınlatır, yıldızlar yön gösterir.
Gökyüzü sessizdir ama çok şey anlatır.
Ay doğar, karanlık geri çekilir.
Yıldızlar uzak değil, sadece sabırlıdır.
Gece, ayla tamamlanır.
Gökyüzü bakmayı bilenlere açıktır.
Her yıldız bir ışık değil, bir izdir..
Ayla ve her zamanki hali
Ayla gerçek misin hayal mi ? Aylanın zihninde bu soru yankılanıyordu. Yine sorgu yine sual peşindeydi ruhu. Nereye kadar böyle devam edecekti bu. Aklındaki senaryoları tasdik edecek kimsecikler yok muydu? Ne zaman hakikatlerine kavuşacaktı? Sahi kavuşacak miydi? Tek bir çıkar yol vardı Ayla için DNA testi yaptırmaya ikna etmek ailesini. Ancak o zaman öz mü üvey mi yetim mi anlayabilirdi. Yas semptomları olarak yorumladığı çocukluk dönemi sıkıntılarından bazıları yas tuttuğunu düşündüğünden beri gerilemisti. Bunda gördüğü tedavinin de büyük etkisi vardı. Ama hala sıkıntılıydı gercekliğine kavusamamaktan yana. Ne kadar da elim bir vaziyetti gercekligin varyasyonları arasında kaybolması bir zihnin. Onun kimsenin anladığı ve anlamaya çalıştığı yoktu. Artık bu durumu bir nebze kabullenmiş hayatına odaklanmaya çalışıyordu. Tabi bunu başarmak deveye hendek atlatmaktan zordu.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Ayla Kaya
Hayat Ne?
Hayat ne biliyor musun?
Karanlıkta yalın ayak koşmak mı durmadan,
Yoksa önünde duran o bembeyaz kağıda
Yazılan kaderi bir türlü okuyamamakmı?
Sahi, neydi hayat?
Bir rüzgârın peşine takılıp gitmek mi,
Yoksa her fırtınada biraz daha eksilmek mi?
Oysa ben sadece sığınacak bir liman aramıştım,
Kalabalıkların ortasında,
Yapayalnız kalacağımı bilmeden.
Şimdi göğsümde amansız bir sıkışma,
Nefes bile dar geliyor bu yorgun cana.
Gözlerimde anlamsızca süzülen o yaşlar,
Sessizce yanaklarımdan akıp giden neydi?
Sahi, neydi hayat?
Beynimin içinde bitmek bilmeyen bir uğultu,
Dünyanın gürültüsü çökmüş sanki zihnime.
Etrafım ne kadar kalabalık olsa da,
Bu yalnızlık, bu dilsiz yabancılık niye?
Çırpınan bir kuş kanadı kaldı gökyüzünde,
Kırık, yorgun ve menzilsiz...
Sert bir sonbahar rüzgarı esiyor şimdi,
Önümde açılmayan, paslı bir kilit gibi o kitap,
Cennet kadınları kimlerdir
Gerçek bilgelik her soruya cevap bulmakta değil sorulmamış soruların derin sessizliğunde kaybolabilmektir
Özgür Yüce
Es selam Aleyküm ve Rahmetullah diyip Allahı anarak es selam sözü ile başlayalım hepinize selam bereket olsun
1000k ailesinin üyesi bilgelik sükutu korumak iledir susan kurtulmuştur bilgelik
insanın hayata bakış açısı yorumlama kapasitesidir buda takva ve teslimiyet ile olur bilgelik sahabenin şu sözünde saklı Resulullah SAV den haber almadan ne lokma yer nede bir şey içerim ne güzel bir
ilim ne güzel bir bilgi evet bilgi ve ilim odurki zihninizi körleştirmesin size güzel bir müjde versin Hz Fatma babasına annelik bile yapan ehlibeytin annesi Hz Hatice cennetle müjdelenen efendimizin
yoldaşı Cebrail bile haya ederdi Hz Haticenin ismi anıldığı zaman Charlie Charlie Mackesy şunu der Acaba öğrendiklerini unutma okulu diye bir şey var mı?' evet kimi isimler unutulur eskir
hatırlanmaz ancak Hz Muhammed efendimizin hadisleri övdüğü cennetle müjdelenen dört kadın onların ismi hiç unutulmaz daima hatırlanır sayın özgür yüce bey işte gerçek bilgi budur ya rıza
lokmasına ulaştırır yada bizi fazilete eriştirir zihnimizi boşlukla doldurursak köreltiriz o halde büyüklük ancak Cenabı Hakkın yanındadır kendimize Hz Meryem Hz Asiye Hz Hatice ve Hz Fatmayı örnek alalım o zaman övülen bir fazilete erişiriz
HZ Meryem ve topraktaki iz
kimse gelmedi
bir iz bıraktın gidişine,
kapı aralığında kalmış bir bakış gibi.
ne sen döndün
ne de zaman, o andan sonra ileri aktı.
Mehmet DEMİR-kimse gelmedi
Allahın selam ve bereketi üzerinize olsun Es selam Aleyküm ve Rahmetullah edebiyat defterinin saygıdeğer şairi Mehmet Demir bir iz bıraktın gidişine ne sen döndün ne zaman ileri aktı o andan
sonra diyor kıymetli şiirinde işte Cennet Kadınlarının ilki
Anne babasının, gonca gülüydü.
Meleklerden saftı, sudan duruydu.
Henüz baharında, Hakk'ın kuluydu.
Masum kuzusunu, verdi toprağa.
Körpe kuzusunu, verdi toprağa.
Evlerin süruru, neşe kaynağı.
Övüncü gururu, balı kaymağı.
Tabuta bağlayıp, şanlı bayrağı,
Masum kuzusunu, verdi toprağa.
Körpe kuzusunu, verdi toprağa
Kederli babalar, analar ağlar.
İşiten vicdanlar, karalar bağlar.
Bu yükü yüklense, kül olur dağlar.
Masum kuzusunu, verdi toprağa.
Körpe kuzusunu, verdi toprağa.
Yedirdi içirdi, kokladı derken.
Öpüpte gönderdi, okula erken.
Çocuk bayramına, bir hafta varken,
Masum kuzusunu, verdi toprağa.
Körpe kuzusunu, verdi toprağa.
Ayla öğretmene, melekler hayran.
Şuranur Belinay, Mustafa Furkan.
Zeynep Bayram Yusuf, Kerem'le Adnan.
Hakkınızı bize, helal eyleyin.
Elden gelen bir tek, budur neyleyim.
HayırlıSabahlar
Rahmân ve Rahîm olan Allah'ın adıyla
O, geceyle gündüzü, ayla güneşi hizmetinize verdi...
[Nahl Sûresi, 12]