Onlara göre, millet, kapitalist sınıfların yarattığı bir olgu; vatan ise burjuvazinin işçi sınıfını istismar etmek için kullandığı bir oyuncaktı. Okul, kölelerden ibaret insan yığınları ve düzene muhafız yetiştirmeye özgü bir kurumdu. Din ise, halkı daha iyi istismar etmek için bir araç; ahlak, koyunların güdülmesine yardım eden bir sabır ilkesiydi.
Ruhən dinclik tapmayan, dünyanı daraldıb qaralarla ağlar arasında dar orbitə çevirən, həyat üzərindəki qələbələrini otuz iki fiqurun irəli-geri çəkilməsində axtaran, piyada əvəzinə at qabağa verməkdə ciddi bir əməl görən, şahmat taxtasının bir qırağında ona ölməzlik gətirəcək guşənin ayrılmasına əhəmiyyət verən insanı, on il var gücünü ardı-arası kəsilmədən taxta üstündə şahı bir küncə qısnamaq kimi gülünc bir məşğuliyyətə sərf edən ağıllı insanı təsəvvür etmək nə qədər çətin imiş.