Tutsak Güvercin #okudumbitti
Ben bu kitabı yalnızca iki insanın birbirine çekilmesini okumak için elime almamışım… Meğer sayfaların arasında bir coğrafyanın yükü, suskun bırakılan hayaller ve
İlaç Kokusu
Son günlerde kitapların limanına sığındım. Bir kitap bitirip aynı gün içinde farklı bir kitaba başlıyorum. Okuduğum her kitabı benimseyip kitabın karakteri oluyorum. Yaşadığı günü, bulunduğu ortamı,
Akıl sağlığınızı koruyun
Kör Baykuş, "Ben ne okudum şimdi?" şaşkınlığı ile "Aman Allah'ım, bu bir şaheser!" hayranlığı arasında mekik dokutan bir labirent. Kitabı kelimenin tam anlamıyla çok beğendim, ama yalan söylemeye gerek yok: Anlamakta yer yer o kadar zorlandım ki, bir ara kitabın beni okuduğunu ve üzerimde psikolojik bir deney yaptığını düşündüm.
Hidayet, "Oysa benim hayatımda tek bir mevsim oldu ve hep aynı haldeyim" derken sanırım benim kitabı okurken içine düştüğüm o sabit "Anlamaya çalışan insan" ifadesinden bahsediyordu. Bir sayfada gerçek hislerini aşkın ve ilahiyatın ardına saklamak istemeyen cesur bir anlatıcı görüyorsunuz, diğer sayfada ise beyninizin içinde adeta mavi ekran veriyor. Sayfalardaki o yoğun melankoli arasında kaybolurken tıpkı yazarın özlediği gibi hissettim: "Keşke her şeyden habersiz olduğum çocukluk zamanlarımdaki gibi usulca uyuyabilseydim! Sakin, huzurlu bir uyku..." Ama ne mümkün!
Kitap genel olarak akıcı olsa da konu öyle yavaş gelişiyor ki başlarda sıkılmadım desem yalan olur. Ben hemen olsun bitsin, olaya girsinler istiyorum. Ne yazık ki her kitap farklı olduğu gibi her
GERÇEKTEN KÖR OLMAK NEDİR?
Körlük benim için sadece bir roman değildi, aynı zamanda insanı rahatsız eden bir yüzleşmeydi. Kitabı bitirdiğimde aklımda kalan şey salgın ya da körlük değil, insanların şartlar değiştiğinde ne
NOT: SENDEN NEFRET EDİYORUM
Lauren CONNOLLY
