KONVOY KİME, ALKIŞ KİME...?
Ülkemizde sanki tek spor dalı futbolmuş gibi davranılıyor. Oysa birçok branşta elde edilen büyük başarılar hak ettiği değeri göremiyor. Özellikle kadın sporcularımızın başarıları çoğu zaman görmezden geliniyor.
Futbolcular için özel uçaklar, konvoylar ve türlü ayrıcalıklar konuşulurken; voleybolcu kızlarımızın ve diğer başarılı sporcularımızın imkânları çoğu zaman sınırlı kalıyor. Oysa onlar da bu ülkeye gurur yaşatıyor, tarih yazıyor.
Ülkemizde başarılarıyla örnek olan sayısız kadın sporcumuz var. Emekleri, azimleri ve kazandıkları başarılar daha çok konuşulmayı, daha çok alkışlanmayı hak ediyor.
Bazen asıl alkışlamamız gerekenleri görmezden geliyoruz. Hele ki söz konusu kadınlar olunca...
Başarı cinsiyet tanımaz. Başarı; emek, disiplin ve fedakârlığın eseridir.
Ey ahali, uyanın! Filenin Sultanları Tarih Yazıyor
🇹🇷Türkiye Milli Voleybol Takımımız günlerdir tarih yazıyor. Sevinin, gurur duyun, alkışlayın. Çünkü onlar bu ülkenin ortak gururudur.👏
Bravo bizim kızlara!
Aylin Özgür
Bu filmi izlerken kendimi 1950'lerin oetadına gitmiş gibi hissettim gerçekten. Savaştan yeni çıkmış bir Amerika, kadınlara verilen ayrıcalıklar sadece kadını evliliğe hazırlayan bir adım olmuş, okullarda öğrendikleri şeylerle kibirleri artmış bir tabaka olmuş. Neyse ki filmde de geçtiği gibi "Değişim zamanı alır." Şehre yeni gelen ve bir şeyleri (özellikle bakış açılarını) değiştirmek isteyen bir öğretmen. Hem de kadın bir öğretmen. Sınırları yıkan, öğrencilerine hiçbir şeyin olanaksız olmadığını anlatmaya çalışan bir öğretmen. Bir kadavranın bile sanat olduğunu söyleyen... Belki de sadece bu yüzden başta herkesin karşı çıktığı ama izledikçe ve en önemlisi yaşadıkça bu kadının kendilerinden çok daha fazlasını bildiğini anlayan (kız) öğrenciler. Galiba ben de o kadına hayran kaldım. Çünkü bazı insanlar böyledir. Yerlerinde durmayı bilmezler. Öğrenmeleri gereken milyonlarca şey vardır. Gezerler, insanlara apaçığı gösterirler ve sonra başka bir yere giderler. Bu onların yaşam biçimi. Yani birçok yaşama dokunup, onlarda iz bırakıp yeni bir yolculuğa çıkanlar. Hayat da bu değil mi zaten. Herkesin bir şekilde birbirinin yaşamına dokunup gitmesi...
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Basit yaşam güncesi…
Kimi anların kıymetine haksızlık gibi değil mi basit kelimesi…?
Ya da basit bulmamak mı kayda değer olacak olan…?
Basit kelimesine yüklediğin anlamla mı ölçülmeli…?
Basit benim için ne demekti…
Gözlerimi çevirdiğim her an rengini sakınmayan göğün,bilindik maviye çalan nefesiydi…
Gün batımı kahvesiydi…
Kış güneşiydi…
Basit “ama”sı olmayan katıksız ayrıcalıklar cevheriydi…
Ulaşılması zor anların,hissiyatların korunduğu değerlerdi…
Unutulmuş ve kolay kolay da gönlü alınamayacak sevinçlerdi…
Basit nadir ve kıymetliydi…
🍁✍🏻
Bir Neslin Travması; Umut çıkmazı
İçinde bulunduğumuz dönem, çabanın ve dökülen alın terinin karşılığını bulamadığı, adaletin terazisinin saptığı bir devir, geçmiş dönemlerin tahlilini yapmasam da bugünün gerçeğini henüz bu yıllarımda yaşayarak öğrendim.
Sıfırdan başlamak her zaman zordu; ancak bugün bu zorluk liyakatin yerini alan imtiyazlarla iki katına çıkmış durumda. Günümüzde bireyin değeri, ne kadar çalıştığıyla değil ne kadar sermaye ve hangi sosyal statüyle doğduğuyla ölçülüyor.
Bu adaletsiz düzende en büyük tahribat, "network" adı altında meşrulaştırılan kayırmacılıkla yaşanıyor. Akademik başarılar ya da gerçek potansiyel birbirlerine yapmayı taahhüt ettikleri ya da yaptıkları "küçük bir jest" kadar değer görmüyor.
Bugün aşırı düşük olan akademik ortalamam da bir nevi bu çarpık sistemin yarattığı engellerin ve onun sonucu olan ruhsal yorgunluğumun bir yansımasıdır. Oysa Profesyonel olmak yaptığımız işin kişisel düşüncelerimizden sıyırmayı yani kişisel sorunlarımızı, düşüncelerimizi diğerine empoze etmemeyi ve aynı zamanda iş, görev tanımımız ile kişisel ego ve memnuniyeti karıştırmamak yani profesyonel davranmak gerekir ne yazikki bu çagda kaybolan başka bir değerimiz.
Fakat biliyorum ki; üzerime basarak önüme geçirilen herkes bir gün gerçek kapasitesine layık olan yere varacak, ben de hak ettiğim noktada olacağım. Yine de bu süreçte tanıklık ettiğim haksızlıklar ve sadece benim değil mülakatlarda veya özel sektörde hakkı yenen binlerce gencin ruhunda telafisi imkansız travmalar bırakıyor.
Artık çalışkan ya da zeki olmak, sınıf atlamak için yeterli bir anahtar değil. Sermayenin her kapıyı açtığı, diplomanın parayla kolayca elde edilebildiği ve okumanın emekle değilde zaman ile bitirildigi bir dünyada arz-talep dengesi tamamen bozulmuş ve eğitimsiz diplomali kişiler oluşmuş durumda.
Türkiye’de Zor Şartlarda Yaşam Savaşı Veren Milletvekilleri’nin hakları açıklandı:
• Aylık Maaş ≈ 273.000 TL
• Yolluk (maaşın %50’si) ≈ 136.500 TL
• Emekli milletvekili aylığı ≈ 177.000 – 180.000 TL
• Eğer emekli aktif çalışan vekil ise çift maaş ≈ 453.000 TL
• Ölüm yardımı ≈ 3.3 – 3.5 milyon TL (tek seferlik)
• Eş için dul aylığı (%50) ≈ 88.500 – 90.000 TL / ay
• Çocuk için yetim aylığı (%50) ≈ 88.500 – 90.000 TL / ay
• Diplomatik pasaport (kendisi, eşi ve çocukları)
• Sağlık giderlerinin karşılanması (kendisi ve bakmakla yükümlü oldukları)
• Ömür boyu kamu sosyal tesislerinden yararlanma
• TBMM’de çalışma odası tahsisi
• 1 danışman görevlendirme hakkı
• Milletvekili kimlik kartı (eşe özel tanıtım kartı)
• Milletvekillerine 3 adet araç tahsis hakkı
• Trafikte geçiş üstünlüğü ve çakarlı lamba kullanma hakkı
• Ulaşım masrafları karşılanır
• Resmi Görev için Ekstra Ödenek
• Yurt dışı resmi görevlerde masrafların karşılanması
• Telefon ve iletişim gider desteği
• İletişim Operatörleri tarafından Milletvekillerine Özel Ucuz Tarifeler
• Yasama sorumsuzluğu (Meclis’teki oy ve sözlerinden dolayı yargılanamama)
• Yasama dokunulmazlığı
• Ömür Boyu Trafik Cezasından Muaf
• Meclis yerleşkesindeki hizmet ve imkânlardan yararlanma
• TBMM misafirhane/konukevi imkânı
• Milletvekili lojmanlarından yararlanma
• Posta/kargo ve resmî yazışma imkânları
• TBMM kütüphane, araştırma ve dokümantasyon hizmetlerinden yararlanma
