“Ve bir gün, artık bu dünyaya dayanamayacağım, diye düşündüm.
Bunun üzerine denizin derinliklerindeki kadim bir tanrı seslendi:
- Öyleyse çocuğum, başka bir dünya yap.”
Atticus haklıydı. Bir keresinde kendinizi bir insanın yerine koymadan, onun yerinde olmanın nasıl bir şey olduğunu anlamaya çalışmadan, asla onu tanımayacağınızı söylemişti.
"... Bak ama, Jem, bana kalırsa tek bir tür insan var. İnsanların hepsi insan."
(...)
"Senin yaşındayken ben de öyle düşünüyordum" dedi sonunda. "Yalnızca tek bir tür insan varsa, o zaman neden hiç geçinemiyorlar? Hepsi birbirine benziyorsa niçin özel bir çaba harcayarak birbirlerini aşağılıyorlar…”
Bir insanın gökkuşağının hangi renginde olursa olsun, adilane bir muamele görmesi gereken tek yer bir mahkeme salonudur ama insanlar öfkelerini bir jüri locasına bile taşıyabiliyorlar. Büyüdükçe hayatının her günü beyazların siyahileri ezdiğini göreceksin.