❧ ayşenur
@aysaenur
Mütercim Tercüman
2 Şubat 2002
39 okur puanı
Eylül 2018 tarihinde katıldı
"Uğultulu Tepeler" bir aşk romanı üzerinden pazarlanıyor olsa da bu kitabın bir aşk romanı olduğunu düşünmüyorum. Kitapta betimlenen tekinsiz havalar, kasvetli mekanlar, anlatılan karanlık ilişkiler bana bu romanın gotik edebiyatın bir ürünü olduğunu düşündürüyor. Ayrıca karakterlerin kendi hikayelerini düşününce romanın psikolojik bir boyutunun da olduğunu söyleyebilirim fakat bir aşk romanı olduğunu söylemek, bilemiyorum, doğru olmayacaktır.
Romanı okurken Thrushcross Çifliğini aydınlık ve ferah, Uğultulu Tepeler'i ise karanlık ve kasvetli bir mekan olarak hayal ediyordum. Bu nedenle doğduğun ev kaderindir diyerek Linton ailesini yumuşak huylu ve narin, Earnshaw ailesini sert ve huysuz olarak düşündüm. Öyleler de! Karakterlerin yetiştiği ortamları göz önüne aldığımda aldıkları kararları yadırgayamadım, iki evin çocukları da birbirinin zıddıydı, birbirlerinin cennetini ve cehennemini yaşıyorlardı. Örneğin, Mr. Linton ile Catherine’nin ağabeyi Mr. Earnshaw ikisi de bir kayıp yaşamış olmalarına rağmen, hayatlarında seçtikleri yollar birbirinden öylesine farklıydı ki! Bu bana insanın en büyük düşmanının yine kendisi olduğunu hatırlattı. Bu iki karakter arasındaki paralellik beni düşündürdü. Madalyonun iki yüzü adeta!
Catherine ve Heathcliff (romanın ana karakterleri) birbirine "aşık" sevgililer! Fakat aşkları masumlukla değil de kin ve nefretle yoğrulmuş gibi. Özellikle Heathcliff! Kendisi için daha kötüsünü yapamaz diye düşündükçe daha da kötüsünü yaptı. Onu besleyenin aşkı değil de takıntıları, kini ve nefreti olduğunu düşünüyorum. ️ Baştan sona toksiklik içeriyor yani! Güzel yanları kesinlikle yok ancak sevmediğimi söyleyemeyeceğim. Heathcliff doğuştan kötü müydü, yoksa çocukken yaşadıkları mı onu bu hale getirdi? Düşününce bu kadar zulüm fazla değil miydi? Bu
Reklam
Bu kitabı yıllar önce okumama rağmen bir iki detay hariç hiçbir şeyini hatırlamadığımı fark ettim, elbette önemli bir ayrıntı değil. Gier kitaplarında dişe dokunur bir aksiyon işleyemese de konularıyla, anlaşılır anlatımıyla insanı hiç yormuyor bilakis eğlendirmeyi biliyor. Bu yüzden ben de keyifle okudum. "Aşk Tüm Zamanların İçinden Geçer" serisinden daha mı iyi? Bilmiyorum, bunun için serinin diğer iki kitabını da okumalıyım!
Yellowface romanı yayıncılık dünyası için yazılmış içi taşlama dolu bir kitap, demek istediğim Kuang'ın bir derdi olduğu belli!
Yazar karakterler aracılığıyla güzel yerlere parmak basıyor olsa da hicvin fazlalığından mı bilmiyorum, bir noktadan sonra bana bayağı gelmeye başladı. Kullanılan tonun bazı meselelerin eleştirisine gölge düşürdüğü fikrindeyim. Bu yüzden samimi değil mi sorusu ister istemez akla geliyor. Sektördeki sözde çeşitlilik de son yıllarda kabak tadı vermeye başladı, günün sonunda hepimiz bir şekilde ırkçı ilan ediliyoruz! ️
Ek olarak -yor ekli anlatım şekliyle, şimdiki zaman, barışık değil gibiyim. Her defasında kulak tırmalayıcı geliyor. Buna rağmen kötü değildi. Okunabilir.
Hayatta Kalma Mücadelesi
Kahire Modern, 1930'lu yılların Kahire'sinde geçen bir romandır. Mahcub Abdüldaim'in başrol olduğu kitapta, üç arkadaşı daha Mahcub'a eşlik etmektedir. Dört kişilik bu arkadaş grubunda her bir karakter, hayata farklı pencerelerden bakmaktadır. Mahcub'un penceresinden gördüğü dünya ise ideolojilerden sıyrılmış, etik değerlerden kopmuş bir yerdir.
Mahcup yoksulluk görmüş, yaşadığı parasızlıktan dolayı kendinden daha iyi durumda olan insanlara karşı kıskançlık duymaya başlamış bir gençtir. Kıskandığı lüks yaşantıyı elde etmek için etik değerlerini terk edecek kadar hırçınlaşmıştır. Üstelik sömürgenin yozlaştırdığı bir tek Mahcub değildir, Necib Mahfuz kitabında Mahcub Abdüldaim karakteriyle birlikte toplumdaki ahlaki çöküşü ve bireyin etik sorgulamalarını işlerken; aynı zamanda sosyal adaletsizlik, sınıf farklılıkları eleştirmektedir. Kitap boyunca Mısır'ın siyasi ve toplumsal eleştirisi de yapılmaktadır.
Necib Mahfuz sevdiğim bir yazardır; eleştirilerinin, tespitlerinin yerinde olduğuna inanıyorum. Bunu aktarış biçimi de pekâla akıcı! Açıkcası severek okuduğum bir kitap oldu.
Roman bir hayatta kalma mücadelesini işlemektedir; insan hayatta kalabilmek, merdivenleri tırmanmak için kendinden ne kadarını daha verebilir?
"Karnak Kafe" kendini "devrim çocukları" olarak adlandıran bir grup insanın yaşadıklarını anlatan bir kitaptı. Yakın Mısır tarihinin etrafında dönen bu olayların kitaptaki karakterlerle birlikte eleştirildiğini düşünüyor; sistemde bulunan açıkların güzel bir şekilde ele alındığına inanıyorum. Necib Mahfuz'un yalın anlatımıyla birlikte insanı düşünmeye sevk eden bu kurgunun sadece Mısır tarihi açısından değil, genel anlamda önemli olduğu kanaatindeyim.
Kesinlikle önerebileceğim bir kitap!
Reklam