"Sevdiklerimden ayrılmanın acısını tattığımdan bu yana hayattan hiç tat almadım. Başım önde, gittikçe içime kapandım. Sürekli içimi kemiren bir dert, peşimi bırakmayan bir keder var. Geçmişin mutluluğunu bir türlü unutamamam, başlayabileceğim yeni mutlulukları da bulandırıyor. Bundan dolayı, hayatta olsam da aslında kederin öldürdüğü, dünyalılar arasında yaşasam da derdin gömdüğü biriyim."
"Yaptığım her şeyin sıradan olmadığına ve gerçekten de dünyada bir yerim olacağına ikna olmuştum. Yine de kendimi çok yalnız hissediyordum. Yalnızlık nereden geliyor, onu da anlamıyorum."