Ayşe özdemir
@ayse_zdmr
Şu anda okuduğu kitap
"Herkes bende kalanı küçük bir sıyrık sanır
Sen aklıma düştükçe içim nasıl izdiham
Terk edilmiş bir evin ilk günü kadar ağır
Bir sabah dünya boşken kalkıp sordum kendime: Neyin var taşınacak?
şu kırık dal sesinden şu tökezleyen ırmak gürültüsünden başka neyin var sen gidince aklı sende kalacak "
Reklam
Dünya ışığı, cennet ışığı, âhiret bahçesi, ruh şafağı için bir gecedir, karanlıktır. Âhiret de, cennet de dünyaya batmış dünya boyasına boyanmış kişiye bir şey söylemez. Onun kalbini çağırmaz ahiret. Çağırsa da âhiretin çınlamasını duymaz o kalb. Bu kalbin gözlerinin görüş sınırı dünya çizgileridir.
Her şey son ucuna gitmek zorundaydı. Şeytan şeytan olacaktı, yılan, yılan. Adem'in Adem olması için şeytanın, yılanın ve insanın cennet varlığı olmaktan çıkmaları, cennetin şartlarından faydalanma kolaylığını yitirmeleri, Cenneti yitirmeleri gerekiyordu. Cenneti, bulmak için yitirmek gerekiyordu.
Reklam