"Şimdi dünya ile aramda bir duvar olduğunu açıkça hissediyordum. Artık hiçbir şey bana eskisi gibi görünmüyordu. Bu geniş aydınlık pencereler, şu güzel güneş, şu temiz gökyüzü, bu güzel çiçek, bütün bunlar bir kefen renginde beyaz ve solgundu."
Ben vedaları sevmem Albayım. Hiç gitmesin insanlar. Hele gelmemek üzere giderlerse çok üzülürüm Albayım, dayanamam. Gelmemek üzere gidenler çok sevdiklerim olur genelde. Bir de bir hikaye bırakır ki geride, noksanlığın daniskası içinde. Ölse "öldü" dersin ama ölmez onlar. Ölmesinler de. Ölürlerse bir kere daha üzülürüm. Çünkü koklayamazlar bir daha çiçek, yazık olur.