Ayşe Sena
@aysenabali
Je n’étais qu’un coeur qui battait
Esme eve zorla gelin getirilmiştir ama önemli değil. Esme evde kalmak zorunda, eşine sadık olmak zorunda. Esme her zaman suçlu, her zaman öldürülmesi gereken kişi. Çünkü güzel, köyün aklı karışır. Aklı karışan köy değil, fazla güzel olan Esme suçludur.
Köy halkının diline düşmeye gör. Bire bin katarlar, yalanlar ve iftiralar gözlerini bürür. Seni istemiyorlarsa sen zaten çoktan öldün. Her gün binlerce taş atarlar ta ki sen yıkılana dek.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Aziz Bey'in bazen kızıp bazen üzüleceğiniz kısa ve hazin öyküsü. Betimlemeleri sevmeyen ben Ayfer Tunç'un betimlemelerine hayran kaldım hatta yavaş yavaş okumak istedim. Tek kelime ile muazzam.
Ağaçların Özel Hayatı'ndan sonra tekrar merhaba Zambra... "Sonunda kız ölür ve oğlan yalnız kalır" diye başlıyor kitap. Sonunu bildiğin bir hikayeyi okutuyor. Biteceğini bildiğin ama yine de ilerlediğin bazı yollar gibi. Lafı dolandırmıyor, gereksiz dram yapmıyor, hayatı olduğu gibi ortaya koyuyor. İyi ki de öyle yapıyor.
İlkokul öğretmenimin vefatından birkaç gün sonra görüp okumaya başladığım bir kitap oldu. Onun bize küçük yaşta verdiği o güzel temelin benzerini bu kitapta görmek çok güzeldi. Kısa ama mutlaka okunması gereken bir kitap. Ne kadar 1880ler Rusya'sından bahsedilse de kitaptaki eleştirileri hem günümüze hem de ülkemize uyarlamak zor olmuyor.
