Bir başkası tarafından dinlenmek anlaşılmaya çalışmak en büyük ilacıdır ıstırabın. İnsan o zaman bir başkasının kendisine değer verdiğini kendisi için çabaladığını fark eder.
Kalp grafiğindeki iniş ve çıkışların çokluğu kişinin hayatta olduğunu gösterdiği gibi musibetler nimetleri, sevinçler hüzünleri takip ediyorsa, bu, canlılık alametidir. Aksi halde insan manevi bir felç geçiriyordur.
Yaşam bir tiyatroydu. Bu tiyatroda herkesin rolü, söyleyecekleri belliydi. Ne bir eksik ne hır fazla bir şey olamazdı. Herşeyin tamamlandığı anda nihayete erecekler sırayla vuku bulacaktı.
Anladım ki Allah Teala, firsatin kıymetini bilmeye muvaffak kılıp ilham ettikleri dışında kimseye, ömrün değerini ve afiyetli zamanların kıymetini takdir etmeyi nasip etmiyor. İBNÜLCEVZİ
"Buna ancak büyük nasibi olan kimse kavuşturulur." (Fussilet,35)