İnsanın bütün enerjisini günün birinde güzel bir ev, bir araba, iyi bir meslek, cazibeli bir eş sahibi olmak ve ardından, “ peki ya şimdi” diye sormak için harcamadığı bilinen bir şey. Biz insanlar öyle mükemmel yapılmışız ki, tüm yaşamımızı, bütün yeteneklerimizi tüketip şişmanlamak ve yaşlanmak için kullanmamız çok yazık. Ben, yaşamak için en basit olgunun gelecek için, bizden sonra gelecekler için bir şeyler yapmak yükümlülüğünü içerdiğine inanıyorum. Eğer uçaklar, denizaltılar, uydular yapabiliyorsak bizi çevreleyen
dünyayı da herkesin layık olduğu şekilde değiştirmek için yeteneğimiz var demektir, içinde yaşadığımız bu teknoloji çağında insanların açlıktan ölmelerinin, bir doktor bile bulamamalarının akılalmaz bir şey olduğunu düşünüyorum…
Ezelden beri imtiyazlıydılar. Hepsi soluk almak ve gelişmek, beslenmek, dünyayla ilişki kurabilmek için bir kadının karnından gelmelerine ve ona bağımlı olmalarına karşın daha sonradan kadınları boyundurukları altına alıp acıyla desteklenmiş bacaklarından onlara yaşamı armağan eden kadınların güçlerini zorla ellerinden almak için bu bağımlılığa karşı alışılmadık bir vahşilikle isyan ediyorlardı.
Çok sevdiğiniz birine, çok da ne boktan laftır ya (özür diliyorum), çok ne de az bir laftır, sevdiği birine bakarken insan bazen birden gözleri dolar, dünyası ıslanır o bakışla. Böyle.