Ayşenur Uslu
@aysenuruslu
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Ey talib, vasiyetimi kaydet bir kenara:
Enayi olmaktan utanma, kendini kendinden mahrum etme! Eneni önemse, enayi deseler de önemse!
En azından ene'ni o ene'nin geçek sultanı için önemse!
Ve bil ki ene'l hak çığlığındaki sırr-ı azîm, hak tarafından değil ene tarafındandır.
Ene'nin, ayrıca, hakk'a ve sıfata ihtiyacı yoktur.
Ene, bizatihi hak'tır çünkü.
Sonra unuttuk. Unuttukça ve unuttuğumuz için unutulduk. Terkedildik.
Ölmeden önce ölmeyi bilmediğimiz için. Ölemediğimiz için. Uyanamadığımız için. Ölümün renkleriyle boyanmadığımız, ve dahî boyanmak gerektiğini bilmediğimiz için.
Günümüzde heleki bizim jenerasyonda eleştirdiğimiz bu yapı, düşünce kaymasını çok güzel bir anlatımla hatta anlattımlarla ele alınmış bir hikaye. Anlatımlar diyorum çünkü anlatıcı her bölümde değişiyor. Bazen bir babanın, bazen bir çocuğun, bazen bi abinin dilinden dinliyoruz kaybedilenleri.
Evet kazanılan veya yaşanılanlar değil, "kaybedilenler". Çünkü hikayedeki karakterler ,Veysel hariç, hep bir kaybetmiş olanlar.
Kaybeden olmamak için, eleştirdiğimiz düzende kayıp gitmemek için ders niteliğinde ve yine bambaşka üslubuyla bir Kutlu hikayesi.
