Ayşenur Uslu
@aysenuruslu
İstanbul
33 okur puanı
Aralık 2017 tarihinde katıldı
Gelecekte varolmanın nasıl olacağına, şu an kapitalizm dediğimiz düzenin gelecekte nasıl bir sistem doğuracağına dair kurulmuş bir distopyada geçiyor roman. 1932'de yazılan romanda, dünyaya gelmek için kurulan düzen ile şu an gelişen genom teknolojinin önemini farkediliyor. Bu konuda Barış Özcan'ın videosu izlemeye değer: youtu.be/qfzNQAgfsZA
Distopyada geçen anlamaları değişmiş kavramlar okuyucuyu en çok etkileyen noktalar. Aile, mutluluk, tatminkarlık, adalet, inanç, iş, değer... Bu değişen kavramlar distopyada karşılaşıldığında şaşırsak da şu an değerlerimiz olarak nitelendirdiğimiz kavramlarla gündelik hayatımızda ne kadar paralel yaşadığımızı sorguluyoruz. Distopyadaki sistemin zıtlıkları ve günümüz ile olan benzerlikleri karakter üzerinden iyi işlenmiş.
Kara dörtlüden ilk okuduğum roman olduğunda diğer ütopyalar ile ksrşılaştıramasam da karakter ve sitem günümüz ile somutlaşdırıldığında okuyucunun iyi sonuçlar çıkaracağını düşünüyorum.
Reklam
Herkesin lise anıları ve lise dostlukları ayrı bir önem taşırken genç yazarımız alışılagelmiş, bildiğimiz hikayelerden farklı anılarını okuyucuya sunuyor. Otobiyografi tarzında yazılan eser yazarın mizah anyaşıyle ve akıcı üslubuyla kolay bir okuma sağlıyor. Okurken sık sık bunu neden yaptınız, nasıl olabilir bu diyeceğiniz gençlik heyecanı içersinde barınan bu eseri özellikle genç okurlara tavsiye ediyorum.
Günümüzde heleki bizim jenerasyonda eleştirdiğimiz bu yapı, düşünce kaymasını çok güzel bir anlatımla hatta anlattımlarla ele alınmış bir hikaye. Anlatımlar diyorum çünkü anlatıcı her bölümde değişiyor. Bazen bir babanın, bazen bir çocuğun, bazen bi abinin dilinden dinliyoruz kaybedilenleri.
Evet kazanılan veya yaşanılanlar değil, "kaybedilenler". Çünkü hikayedeki karakterler ,Veysel hariç, hep bir kaybetmiş olanlar.
Kaybeden olmamak için, eleştirdiğimiz düzende kayıp gitmemek için ders niteliğinde ve yine bambaşka üslubuyla bir Kutlu hikayesi.
Bi Kutlu hikayesi denirdi hep de tanışmak nasip olmamıştı. Hikaye anlatımı o kadar güzel ve naif ki. Tamlamaların kişiselleştirilmesi çok güçlü. Ayrıca bu kitapta tek bi hikaye yok toplamda dört öykü yeralmakta. Hikayeler yer yer manzum şeklinde yazılmış bu da güzel. Bazı şiir mısraları çağrıştıran yerlere rastlıyorsunuz kitapta ve bu beni çok memnun etti, durup şiiri okuyup kitaba geri döndüm. Ayrıca başka bir kitabının ismi de burada geçiyor:"Ya Tahammül Ya Sefer". Bu genel çerçevedeki bütünlük Kutlu hikayesi klasınını yakalatıyor.
İbrahim Tenekeci yine karşımıza o naif üslubuyla çıkıyor. Doğa, gezi, kamp konuları ilginizi çekiyorsa severek okuyacağınız bi kitap. Benimse İstanbul'daki Alıçlar dışındaki yazıları çok ilgimi çekmediği için yarıda bıraktım. Kütüphanenize hem bilgi hem de tür açısından zenginlik katabilecek bi kitap. Yeni Şafak'taki eski yeni yazılarından da bazıları kitapta mevcut.
Reklam