AyşeTab
@aysetab
19 okur puanı
Temmuz 2021 tarihinde katıldı
Yazar kitap boyunca 'çocuk'un faydası için bu kitabı yazdığını savunuyor, ilk sayfalarında yaptığı ya da alıntıladığı bazı tespitler güzeldi ve aydınlatıcıydı da gerçekten. Ancak bir süre sonra anlatım karmaşık hale geliyor, aynı cümleler sürekli tekrarlanıyor, akış kayboluyor, kitap sıkıcı bir hal alıyor ve bir türlü bitmedi hissi uyandırıyor.
!!!Spoiler içeriyor mu emin değilim!!!
Yazarın fikirleri ile ilgili de yazmak istediğim şeyler var. Yazar kitapta sürekli 'şimdi bana herkes karşı çıkacak', 'bunu söylediğim zaman herkes tepki gösteriyor' vs diyip duruyor. Şunu düşünüp düşünmediğini merak ediyorum. Herkes karşı çıkıyor, tepki gösteriyorsa demek ki gerçekten uygulanamıyor ya da yanlış düşünce olabilir mi.
Kitaba 'çocukluk bir cehennemdir' diye başlıyor. 'en iyi anne baba bile çocuğuna zarar verir' diye devam ediyor ve bütün kitabı anne babaların kötü olduğu, çocuğa zarar verdiği, yaptıkları her davranışın yanlış olduğu fikri üzerine devam ettiriyor??? Bu nasıl gerçek olabilir. Eğer tüm anne babalar kötü ise ve her anne baba çocuğuna zarar veriyorsa, kim (yazar mı) tüm dünyadaki tüm anne babaların davranışlarını değerlendirebilecek kadar yetkin olabilir. Bence asıl paradoks bu. Yazar tüm anne babaların düzeltilmesi(!) gerektiğine inanıyor, yazdığı kitaplarla bunu sağlayabileceğini düşünüyor. Burada şu ayrımı belirtmem gerekir; anne babaların düzeltilmesi gereken davranışları vardır şeklinde ifade etmiyor, anne babaların bütün davranışları yanlıştır düzeltilmelidir şeklinde anlatıyor. Eğer bu fikirde olanlar varsa kitabı okumak isteyebilir.
Bütün ebeveynlerin korkunç olduğunu söylüyor, bu fikrini savunmak için örnek vermek adına ise hadsizlik yapıyor. Kendisi nasıl bir otorite ki (!) Hz. Aminenin anne olarak yaptıklarını(evladını süt anneye vermesini), Hz
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Distopik hikayeleri pek sevmem, çok karamsar gelir bana, okurken içimi hep bir sıkıntı kaplar. Ancak bu kitabı sevmememin başka sebepleri de var.
Kelimelerin insanın hayatındaki önemini (yani; düşünmeyi, konuşmayı, yazmayı, sanat üretmeyi, duyguları ortaya çıkarmayı, hayallere kavuşmayı, hayatın anlamını, belki de yaşıyor olmanın kıymetini kavramayı sağladığını) anlatmayı amaç edinmiş bu kitabın kelimeleri kullanmada bu kadar yetersiz kalması, (böylece yazılma amacını hiç gerçekleştiremeyecek olması) bende hayal kırıklığına sebep oldu. Kurgu güzel olabilirdi, eğer kelimeleri kullanamadığımızda ne olduğunu anlatabilseydi ama anlatamamış, sadece kelimeler çok önemli deyip durmuş yazar.
Sıkıcı ve gereksiz uzunlukta olduğunu düşünüyorum. Olay örgüsü de çok zayıftı. Sonu da gerçekten çok anlamsız bir şekilde bitti.
Sanırım şimdiye kadar özellikle kurgusal olarak çok kaliteli kitaplar okumuş olduğum için kitabı çok vasat buldum Kimseye de tavsiye edeceğimi sanmıyorum.
Bülbülün Kırk Şarkısı - İskender Pala
İskender Pala zaten dilimizin üstadlarından. Bunun üzerine bir de alemlere rahmet, Allah'ın Habibi, peygamber efendimiz Hz. Muhammed(sav)i anlatıyor olunca O'nun güzelliğiyle herşey daha da güzelleşmiş ve ortaya muhteşem bir eser çıkmış. Çok gerçek bir siyer. Ayrıntılarla boğulmuyor, pek çok şey de öğreniyorsunuz. Okudukça tüm insani duyguları bulabiliyorsunuz kitapta, bitince de en çok hüznü.
Sanırım divan edebiyatına daha çok hakim olanlar, kitabın lezzetine daha güzel ulaşmışlardır. Öyle bir hakimiyetim olmadığı halde çok beğendim ve çok severek okudum.
İskender Pala'dan Allah razı olsun . Salat ve Selam da efendimiz Hz. Muhammed Mustafa(sav)nın üzerine olsun.
Mecburen SPOILER içerir.
Ne desem nasıl desem bilemiyorum. Kitap bitti ama ben de bittim galiba. Yüreğim parça parça. Bir romanın beni böylesine etkileyebileceğini hiç düşünmezdim. Ben artık eski ben değilim sanırım. Şuna eminim sadece: yaşadığım hayat şartlarında herhangi bir şeyden şikayet edemem artık. Bu özgürlüğümü elimden aldı bu kitap. Şükredecek ne çok şeyimiz var deriz ya daralınca, yok öyle değil işte. Her şeyimiz şükredecek bir şey aslında. O kadar duygu yüklüyüm ki üzerimdeki etkisinden başka bir şey anlatamayacağım galiba kitapla ilgili.
Kitap, Amerika'daki büyük buhran yıllarında yaşananları, bizi bir ailenin yolculuğuna misafir ederek anlatıyor. Çok güzel bir dili var. Olay örgüsü çok başarılı, çünkü gerçek bir hikaye, her satırından çok belli.
Son anına kadar bir ümitle bekledim, ümit edilecek hiçbir şey olmadığını bildiğim halde.
Sefalet! Zaman zaman herkesin kullandığı bir kelimedir heralde. Ama yok, öyle değil. Çok şükür ki hiç bilmedik biz sefaleti. En azından ülkemizde bildiğimiz tarihte bu şekilde yaşamadık. Yok gerçekten yaşamadık. Sefalet korkunç bir şey. Hele kendi toprağında kendi kardeşlerin arasında en sevdiklerinin bu korkunç duruma maruz bırakılması en zor olanı olmalı. Ne kadar öfkelendim anlatamam. Sadece daha çok para kazanmak uğruna sefaleti çoğaltmak!!! Benim ahlak ve insanlık anlayışıma asla uymayan, kesinlikle anlayamadığım, hiç kabul edemeyeceğim bir şey. Kitabı okurken sıkı sık Müslüman bir Türk olduğum için şükrettim. Bildiğimiz böyle utanılacak bir tarihimiz yok bizim çok şükür.
Bilmiyorum duygularım düşüncelerim çok karışık. Hele de içinde bulunduğumuz ZULÜM DOLU GÜNLER yüzünden daha da üzgünüm. Sanırım bu incelemeyi sadece kendim için yaptım. Unutursam hatırlayayım diye. Keşke okumasaydım diyemiyorum ama okuduğum için de çok
(Kitabı şimdi bitirdim ve tamamen öfkeyle doluyum. Sakinleşemiyorum. Keşke kitabı tavsiye edeni hatırlasaydım ve hayatımdan tamamen çıkarabilseydim.)
Yazar sapkın bir insanın kendi sapkınlığını nasıl da normalleştirebildiğini başarılı bir şekilde anlatmış (böylece okuduğum her sayfada daha çok sinirlenip karakterden daha da çok nefret etmemi sağladı). İkinci bölümdeki karakterin kafa karışıklığı ve kapana kısılmışlığı da gayet net anlaşılıyor. Sanırım böylece edebi açıdan başarılı bir eser.
Ancak ben okuduğuma çok pişman oldum, çünkü iğrençlikle, böylesi sapkınlıkla karşılaşmak (okumak, dinlemek, görmek, şahit olmak vs) beni çok rahatsız ediyor. Malesef dünyada bu kadar kötülük olması beni çok yaralıyor, resmen yıkıyor.
Yüreğiniz sapkınlık, korku, gerilim, acıya dayabilirse sıkılmadan merakla okuyabilirsiniz!
