Herkes bır bır konuşup akıl veriyor da benden başka kimsenin öldüğü yok. Akıl akıl, gel kıçıma takıl! akıl bende de var, asıl lazım olan yaşama kudreti. Onu da kimsenin bayramlık şeker gibi ikram ettiği yok.

Dünya kara yorganını üstünden sıyırıp aydınlık heveslere uyanmıştı.
“ şunun güzelliğine bak! sanki neden her sabah seyretmiyoruz ki?”Diye cıvıldadı Ogo.
“Her sabah seyredebileceğimizi düşündüğümüz için” dedim. 

İnsan o yaşlarda zaman çabucak geçsin de çocukluğun esaretinden kurtulup tümüyle özgürleşsin istiyor. Geçen zamanın yanında götüreceklerini kestiremiyor.