Ayşe Yelda
@ayseyelda
Sınıf Öğretmeni
5 Temmuz
433 okur puanı
Mart 2018 tarihinde katıldı
Doğu’nun LimanlarıEdebiyat
Amin Maalouf’tan okuduğum ilk eser oldu Doğunun Limanları. Akıcı bir kitaptı fakat bir kitabın sadece akıcı olması o kitabı güzel yapar mı bence yapmaz. Kitabın anlatmaya çalıştığı fikir güzeldi fakat konunun işlenişinde sıkıntılar vardı. Olaylar o kadar hızlı ve yüzeysel gelişiyordu ki. Mekan ve karakterleri tahayyül etmekte ciddi sıkıntılar çektim. Kitabın asıl kahramanı Kitabdar idi ve geriye kalan karakterlerin tek amacı sanki Kitabdar’ın hayatına genelde tesadüfi bir sekilde girip hikayeyi bir yere bağlamak maksadıyla yaşantısına tesir etmekmiş gibi yapay bir izlenim bıraktı üzerimde. Yazar, daha özenli ve detaylı bir anlatımla kitabı zenginleştirebilirmiş. Yine de okunabilir.
Amin Maalouf 
Doğu'nun Limanları
Amin Maalouf Doğu'nun Limanları
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Kitabın cümlelerindeki o kasvetli havası keza cinperi masallarını okurken kitabın korku edebiyatı vs olduğunu düşünüyorsunuz ilk başta fakat okumaya devam ettikçe bundan daha fazlası olduğunu görüyorsunuz. Yazar( Mine Söğüt), yanlış tutum ve tavırlarımızın ne denli korkunç sonuçlar doğurabileceğini, yalnızlık, sevgisizlik gibi ruhsal yaralarımızı kitabın içine öyle güzel yedirmiş ki gerçekten çok beğendiğim bir kitap oldu kendisi. Okumanızı tavsiye ederim! 
Mine Söğüt 
Beş Sevim Apartmanı
Mine Söğüt Beş Sevim Apartmanı
2001: Bir Uzay Destanı Arthur C. Clarke’ın “Çocukluğun Sonu” adlı kitabını okuyup çok beğendikten sonra aldığım ve okuduğum ikinci kitabı oldu ama bu kitabını Çocukluğun Sonu kadar merak uyandırıcı bulamadım. Daha çok bilimsel bir dille yazılmıştı, bu yüzden yer yer anlamakta zorlandığım kısımlar oldu ve kitap bu açıdan benim için fazla durağan ilerledi. Astronomi, uzay tarzı konulara ilgisi olmayanlara önerebileceğim bir kitap değil malesef. 
Arthur C. Clarke 
2001: Bir Uzay Destanı
Arthur C. Clarke 2001: Bir Uzay Destanı
Mutlu Olma SanatıFelsefe
Bertrand Russel bir filozof olmasına rağmen kitabın basit ve açıkcası beni pek de tatmin etmeyen bir anlatımı vardı. Kitabın genel mesajı mutluluğu içimizde değil dışımızda aramamız; bunu yaparken de çok yönlü ilgi alanları, hobi vs. - İlginizi çeken konular olması lazım-edinmeniz gerektiğini söylüyor ve tabi mutsuzluğun nedenlerinden de bahsediyor( çekememezlik,günah duygusu, rekabet gibi) kitapta “ vay be demek ki böyle yapmak gerekiyormuş” dediğim bir nokta olmadı açıkcası. 190 sayfa boyunca benzer cümleler okudum hep. arkadaşımla mutlu olmayla alakalı sohbet ediyor olsaydım aşağı yukarı değineceğim noktalar bunlar olurdu zaten. Bu bağlamda kitabı tekrar okur muyum, malesef hayır.
Uğultulu TepelerEdebiyat
Emily Bronte , tek romanı olan “Ugultulu Tepeler’i “ yazdıktan bir sene sonra ölüyor. Yaşasaydı daha ne muhteşem eserler bırakırdı diye düşünmeden edemiyor insan. Aşk romanı diye okumaya başladığım bu kitap aşkın karanlık, marazi, saplantılı yüzünü olağan haliyle okuyucuya aktarıyor. Kitapta anlatılan hikaye için bir Aşk hikayesinden çok hastalıklı bir aşkın doğurduğu intikam, nefret en çokta bir hırs hikayesi diyebiliriz. Kitabı okurken duygu yoğunluğunu içinizde o kadar çok hissediyorsunuz ki siz de anlamadan hikayenin bir parçası haline geliyorsunuz . Klasik romanlara karşı önyargısı olanların önyargılarını yıkacak cinsten olan akıcı ve sürükleyici bir kitaptı.Mutlaka okuyun derim.