Genç Werther'in Acıları kitabında sayfa 100' de Werther arkadaşına yazdığı mektupta diyo ki;
"içimde tıpkı mevsimin sonbahar oluşu gibi, benim içimde de sonbahar başlıyor. Yapraklarım sararıp dökülüyor."
youtu.be/tUDACQjFdE8
Beyaz Geceler kitabinda şöyle bir bölüm var;
"Yalnız büyükannem bir sabah beni yanına çağırdı kör olduğu için beni kontrol edemediğini söyledi bir çengelli iğne aldı ve elbisemi kendi elbisesini iliştirdi."
Konuyu benim büyükanneme bağlayacağım. 😄 Benim canım büyükannemin yamacında büyüdüm ben, saçlarımı annemden yumuşak tarar, örgü öğretirken; sabırla sevgiyle, kızmadan öğretirdi. 🤩Çok güzel sütlaç yapardı, çok disiplinli ve otoriter bir Osmanlı kadınıydı. ☺️Yıllar büyük anneme de acımadı, küçücük bir çocuğa dönüştürdü 🙁Hayat bu ya, büyükanneme ben bakmaya başladım. Artık iki küçük kızım olmuştu.😅 Hiç bir zaman Nastenka gibi yanından ayrılmayım diye çengelli iğne ile takmadı ama; gözüyle takip ederdi. Diğer odada biraz fazla kalsam korkardı 'yavrum nere gittin' derdi. Yatarsam yatar, oturursam oturur, çok konuşmaz gözümün içine bakardı. Marketten gelince elime bakardı, fırınlanmış cipsi, çikolatayı, muzu çok severdi.😄Zevkle ona abur cubur alırdım. Yürüyüşe çıkardım 'tek mi kalım yavrum derdi' ben seni tek bırakır mıyım büyükannem derdim pencere önüne oturttur önüne sevdiği şeyleri bırakıp çıkardım. Tabi evin önünde yürürdüm her pencere önününden gecmemde el sallayıp öpücük yollardım. Oda bana nasıl sevindirdi her görmesine. Azcik uzaklasayim telaş yapardı. Benim büyükannem konuşmadığı halde giyimiyle duruşuyla kendini arkadaşlarıma, komşularıma sevirip, herkesin nenesi olmuştu. 😂Bir gün bacağım ağrıyor dedi. Meğer kırılmış, ameliyatdı hastaneydi, artık hiç bir şey yemez oldu, masum masum gözümün içine bakar oldu. Hep elini tuttum, sureleri tekrarlattim, kuran okudum. Korkma hiç dedim bizde oraya gidecez dedim.🥺Bir gece yine başında elini tutup kuran okurken gitti. 😔Herkes feryat figan ben kalktım güzel kitafetlerini