Yazar:
İvan Gonçarov
Çevirmen:
Leyla Şener
Tahmini Okuma Süresi:
14 sa. 58 dk.
Sayfa Sayısı:
528
Basım Tarihi:
8 Nisan 2013
İlk Yayın Tarihi:
1859
Yayınevi:
Antik Batı Klasikleri
Orijinal Adı:
Обломов
Orijinal Dil:
Rusça
Orijinal Ülke:
Rusya
ISBN:
9786055656676
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Diğer Baskılar
40 diğer baskı · Tümünü Göster
Oblomov
32,5bin okunmaTürkiye İş Bankası Kültür Yayınları · Mart 2021 · 622 s.
Oblomov
10,4bin okunmaTürkiye İş Bankası Kültür Yayınları · Temmuz 2021 · 632 s.
Oblomov
2.695 okunmaİletişim Yayınları · Ekim 2019 · 617 s.
Oblomov
1.097 okunmaKoridor Yayıncılık · Kasım 2022 · 664 s.
Oblomov
369 okunmaYordam Kitap · Ağustos 2022 · 624 s.
Oblomov
289 okunmaDorlion Yayınları · 2019 · 448 s.
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Ivan Aleksandroviç Gonçarov ; "tembelliğe" yeni bir anlam kazandırdığı bu eserini,kitabın kahramanı Oblomov üzerinden miskinlik,hayalperestlik temalarıyla mizahi dille dönemin içinde bulunduğu hali aktarmış.Oblomovun uşağı Zahar,Rusyayı,Oblomovun dostu Ştholtz ise disiplinli haliyle Avrupayı temsil eder.Tüm bunların yanında Gonçarov, aşka da değinmeyi ihmal etmemiş.Oblomov'un,karşısına çıkan Olga'ya karşı tutumu da etkileyici kısmı.Kitap sürükleyiciliğin,açık,sade fikirlerle bir farkındalık oluşturmanın en güzel hali.
hangimizin içinde oblomovculuk yok ki?Edebiyat
Şimdi şöyle bir şey hissediyorum bu kitap ile ilgili; hemen yanı başımda bir divan var, üzerinde yamalı ropdöşambırı ile yatağa uzanmış bir Oblomov. Önünde bir sehpa, sehpanın üzerinde en son ne zaman okunduğu bilinmeyen, açık kalan yaprağı artık sararmış tozlanmış bir kitap, bir kaç evrak, mektup. Her an yanımıza pis Zahar söylenerek, bir şeyleri devirerek gelebilir. Oblomov anlatıyor, bıkmadan usanmadan, ses tonu hep aynı ne yükseliyor ne alçalıyor. Melankoliye bağlanmış bir şekilde dinliyorsunuz. Anlattıkları çok önemli de değil, önemsiz de. Ama sürükleyici. Ha bide şey var Şholtz! Her şeyi bilir. Oblomovluktan hoşlanmaz. Kuralcıdır, planlıdır, akıllıdır amma dostu Oblomov'a da kıyamaz. 
Oblomov böyle bir kitap işte. Ben keyif aldım, karakterlerle yaşadım, duygu geçişleri çok güzeldi. Keyifli okumalar
Oblomov böyle bir kitap işte. Ben keyif aldım, karakterlerle yaşadım, duygu geçişleri çok güzeldi. Keyifli okumalar
Pandeminin son demlerinde kütüphaneden belki de seçilmemesi gereken bir kitaptı Oblomov. Hatta Rus Edebiyatı'nın tipik döngüleri gibi sıkmadan ama aynı tek düzelilikle tek tip konu üzerinde döndük durduk bir müddet. Ama yine güzeldi. Oblomovluk hepimizin hayatına girmiştir bir dönem mesele onun esiri olmamakta sanırım. Keyifle okuyacağınız bir roman bir klasik olduğuna yürekten inanıyorum.
Neresinden başlasak bu oblomovluğun? Ne kadar tembel gibi görünse de bence çok akıllı bir adam oblomov, zaten okuyunca anlarsınız romanda da gördüğünüz gibi altın kalpli bir adam'in hayat hikayesi anlatılıyor. Romanda olan bazı olayların sonucunu olayin nasıl gerçekleştiğini anlatmadan, önceden içeriği anlatması bence romanın akıcılığını heyecanını engellemiş. Fakat yinede güzel ilerleyen bir roman, oblomov un bir türlü oblomovluktan (yani tembellikten) kurtulamadiğini görüyoruz, çarpıcı yerlerde vardı, bence okuyan herkes anlar ki hepimiz biraz oblomovuz,. Çoğu kez kendimizi bulacağımız bir roman.. keyifle okuyun :)
Bilinçli Bir Atalet Hali :Oblomovluk
Oblomovka sahillerinden selamlar
Şaka şaka. Evde uzanmış yatıyorum öyle. Zahar'a seslendim seslendim gelmedi. Hatırladım. Benim çorabıma varana kadar giydirecek bir uşağım yoktu. Oblomov kadar tembel olabilmek için zengin olmak gerekiyor.
Peki Oblomovluk aslında ne anlama geliyor?
Oblomovluk : Bir varoluş trajedisi, bilinçli bir atalet halidir. Bir uyuşukluk değil aksine fazla uyanıklık, her şeyin farkında olma halidir ve her şeyin farkında olmasına rağmen olaylara eylemsizlikle tepki vermektir. Kahramanımız
Sürekli düşünür ancak düşüncelerini hayata geçiremez, her daim yeni projeler üretir ama gelin görün ki bunları bir türlü gerçekleştiremez.
İleri mi atılmalı yoksa olduğu yerde mi kalmalı ;bu konuda kafası sürekli karışık ve kararsızdır.
Roman konusunda değinmek istediğim unsur ise; genel olarak romanın sosyolojik yönünden çok psikolojik yönü ağır basması. Karakter analizleri ve onların ruh hallerinin tasvir edildiği bölümler ustalıkla yazılmış. Bazı kitapların tavsiyeye ihtiyacı yoktur bu da o nadir eserlerden. '' Ya şimdi ya da hiçbir zaman'' Peki Oblomov hangi yolu seçecektir?
Cağnım Oblomov1000k
Puan vermedi·528 syf.·
2022 11. kitabı
Şimdi şöyle bir şey hissediyorum bu kitap ile ilgili; hemen yanı başımda bir divan var, üzerinde yamalı ropdöşambırı ile yatağa uzanmış bir Oblomov. Önünde bir sehpa, sehpanın üzerinde en son ne zaman okunduğu bilinmeyen, açık kalan yaprağı artık sararmış tozlanmış bir kitap, bir kaç evrak, mektup. Her an yanımıza pis Zahar söylenerek, bir şeyleri devirerek gelebilir. Oblomov anlatıyor, bıkmadan usanmadan, ses tonu hep aynı ne yükseliyor ne alçalıyor. Melankoliye bağlanmış bir şekilde dinliyorsunuz. Anlattıkları çok önemli de değil, önemsiz de. Ama sürükleyici. Ha bide şey var Şholtz! Her şeyi bilir. Oblomovluktan hoşlanmaz. Kuralcıdır, planlıdır, akıllıdır amma dostu Oblomov'a da kıyamaz.
Oblomov böyle bir kitap işte. Ben keyif aldım, karakterlerle yaşadım, duygu geçişleri çok güzeldi. Keyifli okumalar
İvan Gonçarov
Oblomov böyle bir kitap işte. Ben keyif aldım, karakterlerle yaşadım, duygu geçişleri çok güzeldi. Keyifli okumalar
İvan Gonçarov
Oblomova veda etmenin buruk hüznü var içimde.Gonçarov öyle karakter çizmiş ki insan kendinde az da olsa Oblomovluk arıyor. Kitabın hacmi büyük olması tereddüt oluştursada sürükleyici bir kitap.
Ve "Oblomov "salt tembel olarak değil de temiz,dürüst ve hesapsız yaşam sürmesi etkiliyor.Diğer karakterlerde gayet başarılı Oblomovun özellikle itimat ettiği dostu Ştoltza güzel karakter atfedilmis.Çok samimi ve içten bir kitaptı. Canım Oblomov. Okunması gereken klasiklerden.
▪︎Dobrolübov, “Oblomov’un tembelliği ve uyuşukluğu, aldığı eğitimin ve yaşadığı çevrenin bir sonucudur.
▪︎Tolstoy, 1859 Nisan’ında Drujinin’e şöyle yazmaktadır: “Oblomov, uzun süredir karşılaşmadığımız bir başyapıt. Gonçarov’a yapıtından coşku duyduğumu iletiniz. Oblomov günümüz yazınında rastlantısal bir başarı değil, doğru dürüst, devasa ve kalıcı bir yapıttır.”
Anlam bilimine dair yazı okurken hoşuma giden bir nokta vardı, hocalarımızın “bunun anlamı ne söyle” gibi sıkıştıran sorularına cevap niteliğinde hissettmiştim görünce: İki çeşit anlam vardır biri tanımlamalarla fark ettiğimiz ve kabul ettiğimiz, diğeri kelimeler olmaksızın içselleştirdiğimiz.
Öyle ki kelimenin anlamına dair net bir birlik veya kişisel düşünce yokken anlamı grupça benimsemişiz.
Oblomov da böyle bir kitap. Oblomovluk nedir dendiğinde denilecek kelimeler bulunabilir ama bu asla hissettiğim o yoğun anlam olmayacaktır.
Oblomov içedönük bir kişilik olarak toplumun yaşayışından farklı yaşıyor, onlara benzemek de istemiyor ama sürekli benzemesini isteyenler mevcut. Bu çaba kitabı okurken mantıklı da geliyor ,muhtemel biz de benzer yaşamda olduğumuz için.
Oblomov düşünüyor sürekli bu oldukça kıymetli bir iş ,odasından çıkmak dahi istemiyor yeri geliyor.
Uyuşukluk halinde olmaktan ölmüş artık diye tanımlanıyor Olga tarafından.
İnsanın yaşarken ölebilmesiyle ciddi ciddi karşılaşıyoruz.
Ölebiliyor, ölmüş gibi yaşayabiliyor.
Oblomov değişmesi ,uyum sağlaması beklenen içedönük kişilerin yansımasıdır da yalnızca ölmüştür bir gün dışarı bakarken sandalyesinde öldüğü gibi.
Oblomov okumayı sürekli ertelediğim bir kitaptı. Karakterin Oblomovluğu bana da bulaşmıştı sanki. Nihayet okudum ve şunu diyebilirim ki kitap gözünüzü korkutuyorsa korkutmasın, size ilgi çekici gelmiyorsa gelsin. Çünkü beklentimin çok üzerinde bir kitap okudum. Siz benim gibi Oblomovluk yapmayın ve kitabı okuyun derin.
Nedir Oblomovluk? Tembellik mi? Hayır, sadece tembellik diyemeyiz. Bir işe kalkışmaktan çekinme, sorumluluktan korkma, planlar yapıp bunları eyleme geçirmeme, yapacaklarını sürekli erteleme... Bunların tamamına Oblomovluk diyebiliriz.
Oblomov hayal kurmayı çok seven ama hayallerinin peşinden koşmayı sürekli olarak erteleyen bir karakter. Tanıdık geldi mi? Çünkü okurken zaman zaman bunu ben de yapıyorum diye düşündüm. Ama Oblomov'unki o kadar ileri düzeyde bir durum ki yüz küsür sayfa boyunca Oblomov'un yataktan kalkmasını bekledim.
Oblomov'un içinde bulunduğu durum, yetiştirilme tarzına, ailesinin kendisine hiçbir sorumluluk vermemesine bağlanıyor. Kıyafetlerini dahi yardım almadan giyen biri değil Oblomov. Dadısının anlattığı masallar bile Oblomov'un durumu üzerindeki etkenlerden biri. Oblomov'un kitaptaki yegane hayali de yetiştirildiği Oblomovka'daki bir yaşama kavuşmak; sorumluluklar olmadan, emrinde işlerini gören kişilerin olduğu, öğle uykuları ve akşam tembellikleriyle geçecek sakin ve huzurlu bir yaşam. Aslında objektif baktığımda böyle bir yaşamı ben istemez miydim diye de düşünmedim değil. Ama Oblomov olayı çok uç noktalarda yaşıyor.
Kitap ve olaylar, yer yer güldürürken yer yer üzdü yer yer de sinirlendirdi. Karakter tahlilleri çok güzel bir şekilde yapılmış. Oblomov, Olga, Ştoltz, Zahar, Alekseyev, Agafya ince bir şekilde anlatılan karakterlerden. Özellikle varlığıyla yokluğu bir Alekseyev'in karakter tahlilini çok beğendim. Ştoltz ise
Candan Erçetin - Anlatma Sakın
Oblomov hepimizin olmaktan korktuğu fakat hayatımıza uzaktan bakmadıkça ona birçok açıdan yaklaştığımızı kabul etmemiz gereken bir karakter. Oblomov sanki yaşayabileceklerinizin listesini elinize veriyor, bağdaştıkça ödünüz kopuyor ve bu reçeteye dönüşmemek için dikkat etmeye başlıyorsunuz. Kitapta çoğu zaman Oblomov'a öfkeleniyorsunuz, "Bunu da yapıver artık be!" dediğiniz zamanlar oluyor. Ama maalesef biz hayatın akışında yuvarlanıyorken aynılarını bize söyleyecek bir kişi olmuyor. İlk kez bir klasik günlük yaşamıma bu kadar etki etti, dolayısıyla ilk kez bu kadar içselleştirdim belki de. Bunun yanında Şlotz zannımca hepimizin hayallerini süsleyen ve "kendimizin en iyi versiyonu" olarak tanımladığımız şey. Kitapta her ne kadar mizahi amaçla Avrupa'yı temsil etse de gerçek hayatla da bir o kadar bağlantılı. İçimizde hep var olduğuna inandığımız fakat onu hayata geçirmek için belki de sonsuza dek geç kaldığımız bir potansiyel. Ve bu düelloda kazanan, potansiyel biz oluyoruz. Sabahlara kadar uyuyabilmek hariç tüm hayallerimizi yine bu potansiyel bize kaptırıyoruz. İçimiz burkuluyor ama artık iş işten geçmiş oluyor. İronik tarafı bence kitap boyunca İlya kaybettiklerinin yüzde birinin bile farkına varamıyor...
Diğer taraftan Olga, en sevdiğim karakter. Zamanın Rusya'sında bu kadar zeki, atılgan bir kadın ve bunu gölgelemeyecek şekilde anlatılmış olan duygusallık Olga'da şairane bir ahenk oluşturuyor. Kitapta Olga'yı, onun düşüncelerini ve duygu karmaşasını anlatan anlar diğer kısımlardan daha yumuşak ve neredeyse bir şarkıyı andırıyor, tıpkı Casta Diva gibi. Olga duygusal olsa da kırılgan değil, tipik kadın tiplemesi hiç değil, her adımının farkında. Romandaki her karakter içimizde var olabilecek bir parça, Olga'ya benzer bir parça (solmayan, sürekli canlı kalan ve
Yazar Hakkında
İvan GonçarovYazar · 7 kitap
Simbirsk, şimdiki adıyla Ulyanovsk'ta doğmuştur. Zengin bir tüccar ailesinin çocuğu olan Gonçarov, Oblomov'unkine benzeyen bir çocukluk geçirmiş, asilzadelerle geleceğin Oblomov'larıyla birlikte özel bir pansiyonda okumuştur. Moskova Üniversitesi'ni bitirdikten sonra, Petersburg'ta otuz üç yıl sürecek ve kendisini yüksek bir göreve kadar getirecek memurluk hayatına başladı. 1847'de ilk eserini, Alelade Bir Hikâye'yi çıkardı.1849'da da Oblomov'un Rüyası bir dergide basıldı. Ama Oblomov son şeklini ancak 1857'de, Marienbad'da bir aylık sürekli bir çalışma süresinden sonra aldı. Bu büyük romanın bir ay içinde yazılması belki de imkânsız görünmektedir, ama unutmamak gerekir ki, "bu eseri yıllarca kafamda taşıdım ve geriye onu ancak kâğıda geçirmek kalmıştı," demiştir yazar.
Roman Rusya'da bir bomba gibi patladı. Zaten zaman da pek elverişliydi. Köleliğin kaldırılmasına üç yıl kalmış, bütün edebiyat dünyasında, uyuşukluğa, hareketsizliğe, şaşkınlığa karşı bir savaş açılmıştı. Bunun içindir ki, bir çağdaşın yazdığı gibi "Bütün okuma yazma bilenler Oblomov'u heyecanla okuyorlar. Hiç mübalağa etmeden denilebilir ki bu anda Rusya'da en küçük, en kenarda kalmış bir kasaba yoktur ki orada Oblomov okunmasın, üzerinde tartışılmasın. Oblomov ve Oblomovluk kelimeleri bütün Rusya'ya yayılmış, ebedi olarak dilimize girmiştir."
Bu eserden başka, Gonçarov'un 1856'da çıkan ve üç yıllık bir dünya yolculuğunu anlatan "Fregal Pallada" isimli bir eseriyle birkaç eleştirisi ve hikâyesi vardır. Oblomov'dan sonra yazdığı "Uçurum" adlı büyük romanı 1869'da çıkmış ve Gonçarov onunla on yıl uğraştırmıştır.
