“Ey sultan (Yavuz Sultan Selim) , şu kırışık çehreye bir bak,pek çok ıstıraba katlanan yorgun bir kalbin,pek çok acı gören fersiz bir gözün -bunu söylerken görmeyen gözünü yeniden oğuşturdu- ve baharı tüketip hazana ermiş bir bedenin aynası olarak göreceklerin,inan bana,seyretmeye değecek şeyler olmayacaktır,boşa zaman harcama...”
“Ben o aynada ne yorgun bir kalp ne fersiz bir göz ne de sarsak bir beden görürüm,hayır,benim gördüğüm bütün bir hayatı en ince ayrıntısına kadar hatırlayan keskin bir hafızadır,Karga. Ölmüş birinin hikayesindense yaşayan birinin hikayesi daha çok ilgimi çeker.”