İnsan varoluşunun geçiciligini hiç aklından çıkarmayan logoterapi kötümser degil, eylemci bir yaklaşımı benimser. Bu noktayı daha iyi açıklamak için şöyle diyebiliriz: Kötümser insan duvar takviminden her gün bir sayfa yırtarken, geride kalanların incelmesini korku ve üzüntüyle fark eden bir insana benzer. Diğer yandan hayatın sorunlarına aktif olarak saldıran insan ise takvimden her yırttığı sayfanın arkasına günlük bazı
notlar aldıktan sonra düzgünce digerlerinin yaninda dosyalar. Bu notlarda yazılanlar dolu dolu yaşadığı hayatı yansıtır ve o da bunlara gurur ve keyifle bakabilir. Yaşlandığında fark etmesi onun için neyi degistirecektir? Gördüğü gençlere imrenmek veya geride kalan gençliğine nostaljiyle bakmak için bir nedeni var mıdır? Neden genç bir insanı kıskansın ki? Genç bir insanın sahip olduğu tüm olasılıklar ve gelecek onun zaten haznesindedir. "Teşekkür ederim, kalsın" diye düşünür. "Olasılıklar yerine geçmişimdeki gerçeklikler var, sadece yapılan işlerin değil, aynı zamanda hissettiğim sevginin ve cesaretle katlandığım acıların kayıtları var. Bu acılar, kimsede kıskançlık uyandırmasa bile benim en büyük gurur kaynaklarımdır."
Sayfa 125 - Okuyan Us Yayınevi