Bu kadar ağır bir hikayenin bu denli zarif ve etkileyici anlatılması beni büyüledi. Bir kadının kaleminden çıktığı o kadar aşikar ki cümlelerin güzelliğinden.
Veda EtmiyorumHan Kang · April Yayıncılık · 20242,213 okunma
Uyumadan hemen önce hafif sarhoş yapılan konuşmalar gibi; samimi, filtresiz ama biraz bulanık. Hayatın en özel yerlerini hem espirili hem duygusal bazen de alışılmış hislerden uzak bir şekilde hala anlamaya çalışan şekilde bir anlatım
Yalan DolanVeronica Raimo · Medusa Yayınları · 20241,561 okunma
Kitabın ilk kısmında birkaç kişinin iç sesleri olaylara bakış açıları arasında sürüklenirken bu kitabı kısa sürede bitirmeye kıyamayacağım kararı verip küçük adımlarla okudum. Altını çizip üzerine düşündüğüm cümlelerin sayısı bir hayli fazlaydı. İkinci kısımdaki kaosun oluşumu yazarın imzasıydı kesinlikle düşüncelerin karmaşıklığı insanların varsayımları, bunların birbirine karışması bir kaos anındaki o her açıdan oluşan entropi kısa ve her yere atlayabilecek cümlelerle iliklerime kadar hissettirildi. Son kısım daha rüya alemi gibiydi bambaşka bakılıyor her yere her şeye geçmiş şimdi ayırmak zor, gerçek ve hayali de ayırmak zor. Çok uykusuz kalıp bir düşüncenin peşinden koşmak gibiydi. Bazı anlarda çok ince düşünmekten basit şeyleri görüp düşünemediğimiz hali ufak bir kıvılcım tetikler ya o şekilde bitti. Çok sevdim
efkarimutemadi.wordpress.com/2025/02/08/inte...
Intemezzo en yalın tanımıyla iki parça arasındaki ara olarak tanımlanabilir. Kitabın özellikle sonuna geldiğimizde yoğunlaşan bir anlam kazanıyor bu kelime. 3. Bölümün başlarında Peter’in bir düşüncesi yazılmıştı
“…, uzun ve korkunç bir perde arasının sonu geliyor”
Cümlesi ile ifade edilen bu düşünce kısaca intermezzo nun yazılmadan kullanımı diyebiliriz. Bir kelimenin kitabın tamamına hitap ediyor oluşu beni etkileyen bir unsur. Dolayısıyla kitap hakkındaki ilk olumlu yargım isim seçimi üzerine oluyor
Karakterleri, geçmişe dair bağları hiç acele etmeden dingin bir akışla tanıyoruz kitap boyunca, öyle ki bazı karakter analizlerini kitabın son sayfasına gelmeden tamamlayamıyoruz. Her şeyin gerekçesini, karakterlerin arsındaki görünmez duvarların nasıl oluştuğunu ve büyüdükçe aslında küçük engeller olarak kalıp sorun teşkil etmemesi gereken bu duvarların nasıl aşılamadığını ve aşılamama sebebinin aslında karakterlerin bir yanlarının olgunlaşamamış olması kaynaklı olduğunu görüyoruz.
Herkesin içinde vardır üzerini kapattığı fakat affedemediği kırgınlıklar. Bu kırgınlıklar aslında bir bariyer görevi üstlenir. Karşındakinin yakınlığı ne olursa olsun o bariyer seni psikolojik ve fiziksel uzaklığını koruman için sürekli uyarır. İçindeki samimiyet isteği ne kadar fazla olursa olsun ya da sevgin ne kadar büyük olursa olsun o bariyer dolayısıyla dokunamazsın karşıdakine ve kendine, düşüncelerine dokunulmaması için bir engel olarak kullanırsın onu. Belki bilinçaltının inşaa ettiği bir savunma mekanizması diyebiliriz. Geçmişte yaşanan yoğun ağır duyguların tekrarlanmaması adına bir önlem.
Hayatın akıp gitmesi, karşıdakinin de olgunlaşıp sana zarar veren kişi olmadığını kabullenmeyi bilinçaltı
İntermezzoSally Rooney · Can Yayınları · 20244,415 okunma