Aysusu
@aysusuu
Ah! Hayat, hayat! Göz kamaştırıcı ve zalim komedi! Adamı bir hayran bırakır, bir iğrendirir.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Bana ne gerek? Biraz sağlık. Bir “mevki” mi? Onu, yaşamlarının amacı yapanlara bırakıyorum. Sanata gelince, onu ancak yıldızlar gibi en yüksek yoğunluğa vardığı zaman seviyorum.
Fransa'nın Maupeyrou köyünde geçen bu kitapta, başkahramanımız köyün postacısı Joigneau. Postacının uyanıp sabah treniyle gelen postaları teslim almasıyla başlıyor her şey. Joigneau, postaları sahiplerine dağıtmadan önce onları okumayı alışkanlık haline getirmiş ve köydeki herkesin sırlarına en hakim kişi. Dağıtıma çıktığında da mektubu teslim ettiği kişiye sırlarından haberdar olduğunu belli etmekten haz duyuyor. Kimi zaman olayların akışını değiştirecek kadar ileri gidip, kulaktan kulağa bildiği sırları fısıldıyor. Biz de dağıtım sırasında bu kişileri tek tek tanıyoruz. Tabi bu sırada aşklarını, nefretlerini, gizli işlerini ve köyde dönen entrikaları da öğrenmiş oluyoruz.
Küçücük bir köyde bu kadar fazla kirli iş, entrika, sır olması 1930'da Fransa'da toplumun ne kadar yozlaşmış olduğunun açık bir göstergesi. Çok kısa ve bir çırpıda bitirdiğim bir kitap olmasına rağmen keyif aldığımı söyleyemem. Yoğun bir kitaptan sonra geçiş kitabı olarak değerlendirilebilir.
Bununla birlikte, bugün dünyanın hemen her yanında egemen olan ve azınlığın mutluluğu için tek koşul olan korkunç sefaletin ortasında görkemli bir yaşamın mutluluğunu aklım almıyor.