ursunflower
@aytacyusifova
İnsanlar üzgünken de gülebiliyorlardı.Başkası için gülebilmek…Belki de bizi insan yapan şey buydu.
Bir başkasıyla aynı mekanı paylaşmasına rağmen konuşma zorunluluğu hissetmediği gerçeği onu sevindiriyordu.Elbette söylemek istediğimiz bir şey olmasa bile konuşmak,karşımızdaki kişiye nezaket gösterdiğimiz anlamına da gelebilirdi.Ancak çoğu zaman başkalarını düşünmekten asıl kendimizi düşünemez hale geliyorduk.Ondan bundan bahsederek kendimizi konuşmaya zorlarken birdenbire bomboş hissediyor,bir an önce bulunduğumuz yerden çıkıp gitme isteğiyle sarmalanıyorduk.
kızlarımın edinmelerini istediğim bütün değerlere önce benim sahip olmam için çabalamam gerektiğini gösterdi,çünki ben onların rol modeliydim.Sizin uğrunuza çabalamak kendim için çabalamakdan daha kolaydı.Ben sertçe konuştuğumda,içinizden birinin bana şaşkınlıkla ya da korkuyla bakması hiçbir sözcüğün etkileyemeyeceği kadar etkiliyordu beni;çocuklarımın örnek alabilecekleri bir kadın olmak için gösterdiğim çaba karşısında aldığım en tatlı ödül,onların sevgisi,saygısı ve güveniydi.
Yeryüzünde birçok Beth var;utangaç ve sessizler,kendilerine ihtiyaç duyulana kadar köşelerinde oturur ve başkaları için içtenlikle yaşarlar.Öyle ki şöminedeki küçük cırcırböceği cırlamayı kesene ve güneş gibi ışıldayan tatlı varlığı arkasında sessizlik ve gölgeler bırakarak yok olana kadar kimse onların bu fedakarlıklarını görmez.