Aldığım o bir sürü ret cevapları, o yarımağız vaitler, düpedüz hayır'lar, beslenmiş de boşa gitmiş ümitler, her seferinde sonuçsuz kalmış yeni yeni teşebbüsler, bende cesaret diye bir şey bırakmamıştı.
Nəğmələrimi sevən dost qalıbsa da tək-tək
Onlar nə soraq verir indi, nə soraq alır.
Hamısı köçüb, gedib... varsa da sağ qalanlar,
Onlar da uzaq düşüb, dağılıb diyar-diyar.
kitab bukowskinin 91-93 cü illər arası gündəlik yaşamından yazdığı qısa mətnlərdən ibarətdir. bir növ gündəlik tərzi.
daim oxumağa öyrəşdiyim həmin o davakar, dəliqanlı bukowskini görə bilmədim kitabda. burda artıq cavanlıq öz yerini yaşlılığa verib, həmin o coşqun adam yelkənlərini endirib, özünü "yaşlı osuruk" adlandırır.
ölümdən də çox danışır. hər nə qədər ölümdən qorxmadığını desə də, yazılarında ölüm haqqındakı düşüncələrinə çox yer verib.
nəme, dünyadı da. canım ay bukowski.