İçi, tanıdığı herkesle dolu olarak yaşamasının nedenini annesine sorduğunda, “Çünkü aptalsın!”yanıtını alıyordu. Düşüncelerini ölmeden bağışlamış bir hayırsever olamayacağına göre annesinin biçtiği sıfatı kabul ediyordu.
İnsanlar çevresinde değil, içinde yaşıyorlardı. Ve tanıdığı herkes davetliydi. Sahip olduğu bir kişilik ve karar verme düzeneği yoktu. İçinde annesi, babası, okulda tanıştığı, ancak asla arkadaş olamadığı kişiler vardı.
Her şey söylenmiş olabilir, ama ben daha söylemedim. Ve eğer ben söylemediysem her şey söylenmemiştir. Çünkü kimse benim gibi söyleyemez. Çünkü ben tekim. Çünkü daha önce söylenmiş olanları benim gibi söyleyebilecek kimse yok.