"hiçbir şey geçmeyecek baba. kimse kurtulmayacak. çünkü tanrı'nın tanrısı yok. biz ona inanıyoruz ama o hiçbir şeye inanmıyor. belki de tek gerçek tanrısız tanrı'nın kendisi, tanrısızlık tanrı'ya mahsus! bu yüzden, kurallarda asalet ve adalet arama! çünkü tanrı, ne asil ne de adil olmak zorunda! benim gibi!"
güneşin söndüğünü sekiz dakika sonra anlarsın. o sekiz dakika boyunca hayatın sonsuza dek süreceğini sanırsın. doğa yalan söyler sana. annem de sevildiğini sandı. yıllarca. ama artık güneşin söndüğünü öğrenmeli değil mi baba?
daha fazla konuşamadı. çünkü karısının kendisini öldürtmemesi için hiçbir neden bulamadığını fark etti. belki günde dört kez birbirlerini sevdiklerini söylüyorlardı, belki yıllardır süren mutlu bir evlilikleri vardı ama hiçbiri diğerinin ölümünü arzulamamak için bir neden değildi.