Azra adlı bir kızla tanıştım. Böyle gotik bir havası vardı, teni de hep soğuk. Sonra soyadını söyledi: il
Haberin YokŞiir
Olur olmadık yerlerde seni arıyorum
Dinlediğim her müzikte seni buluyorum
Geçtiğim her sokak senden izler taşıyor görüyorum
Haberin yok sensizlikten ölüyorum
-azra
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Kırılan şey kalbim değildi aslında
Kalbim daha önce de kırılmıştı
Bu kez başka bir şey öldü içimde
Adını koyamadığım bir gelecek belki
Ya da birlikte yürüyeceğimizi düşündüğüm yollar
-azra
Bir varmış bir yokmuş...
Zamanın tam olarak nerede kırıldığı bilinmeyen, masalların bile artık tam anlatılmadığı bir ülke varmış.
Bu ülkede ormanlar sadece ağaçlardan oluşmazmış.
Gölgelerden, fısıltılardan, yarım bırakılmış uyarılardan da oluşurmuş.
Ve anneler, kızlarına her sabah aynı korkuyu miras bırakırmış;
sanki sabah ışığı bile tek başına yeterince güvenli değilmiş gibi.
“Yabancılarla konuşma.”
Ama yabancı kimmiş, kimse tam tarif etmezmiş.
“Karanlıkta yürüme.”
Sanki karanlık sadece geceye aitmiş gibi.
“Ormana tek başına girme.”
Ama bazı ormanların şehirlerin içinde büyüdüğünü kimse söylemezmiş.
Kızlar büyürken sadece yürümeyi değil, dikkatli olmayı öğrenirmiş.
Sadece konuşmayı değil, susmayı da.
Ve en çok da “normal olanın içinde gizlenen tehlikeyi” hissetmeyi…
Çünkü bu ülkede kurtlar hep masallarda anlatılırmış.
Gerçekteyse isimleri hiç söylenmezmiş.
Sadece hissedilirmiş.
Bazen bir bakışta.
Bazen çok tanıdık bir sesin tonunda.
Kollarına döneyim yine sev beniŞiir
Düşlerimin sahibi
Gel nazlanma yani
Hasretinle yalnız bırakma beni
Biliyorum sen de istiyorsun her zerremi
-azra
Bana ait olanŞiir
Kayboluyorum gözlerinde
Ruhunun derinliklerinde
Yavaş ama emin bir şekilde
Sana kapılıyorum her öpüşünde
-azra