Bak,duygularından istedigin kadar kaç. Bana istedigin kadar "Ben seni üzmek istemiyorum." de. İstediğin kadar sana söylediğim her şeye kayıtsız şartsız kal. Gözlerine baktığımda, benim yıllardır çözemediğim kördüğüm olmuş düğümlerim çözüldü. Ben buraya destanlar da yazsam anlamayacaksın. Yine diyeceksin ki “Ben seni üzmek istemiyorum." Bilmeyeceksin karşında öylece durmama rağmen bana sarılmadığın her an bin parçaya bölündüğümü. Bana bu kadar güzel bakıp, sonrasında bakmamış gibi davranıp, benim de bu gerçeği es geçmemi bekledigini gördüğüm her an tükendiğimi bilmeyeceksin. Defalarca üzmek istemediğini dile getirip beni yerle bir ettiğini görmüyorsun. Bunu daha ne kadar yapacaksın bilmiyorum. Bildiğim tek bir şey var: Ben seni karşılıksız ve çaresizce seviyorum.
Her aşk karşılıklı olsaydı yazarlar, aşklarını yazdıkları kitaplarda anlatamazlardı. Sezen şarkı yapamazdı. Yıldız Tilbe çaresiz bir şekilde “Sen de sev ama sevilme" diyemezdi. Bak, ben de sana olan duygularımın tarifini buraya döktüm işte. Aslında seni sevmenin bir tarifi yok. Sen doğaçlama sevilirsin. Plan yapmadan, düşünmeden. Öyle, gelişigüzel. Bir o kadar da çaresizce.