Yarbay Ali Osman hazır olda duran emir subayına döndü:
— Bunlar, dedi ışıkları göstererek, çadırlarda titreyen askerlerimin mumları... Titreyen sadece biz değiliz bilesin. Koca memleket, koca Osmanlı titriyor. Milletim titriyor. Kimi soğuktan, kimi korkudan, kimi parçalanmaktan, kimi de savaşı kaybetmekten titriyor. "Hasta adam" diye tanımlıyorlar bizi. Hasta adam... Yani ölüme mahkum. Eli kolu bağlanmış, son nefesini vermesi beklenen biri olduğumuzu düşünüyorlar. Bizi bu dağların ayazında buraya getiren şey nedir bilir misin?
— Vatan sevgisi efendim...
— Elbette. Kaç senedir büyük düşünememenin acısı vardı içimizde. Büyük düşler büyük gayretlerle gerçekleştirilir. İşte biz bu düşüncelerle canımızı bu dağlarda vermeye geldik..