"Kendi olmadan sürüp giden hayatı gördü" bir odada, perdeleri sımsıkı kapalı. Müzikle dopdoluydu kalbi, dolaplar dopdoluydu, ağladı geçmişe. Ağlıyordu. hicbir zaman var olmadığinı düşündü. Rüzgårgülü dönüyordu. Kapandi demir kapı ağır bir iniltiyle.
Siyah bir yağmur.
Herkesin konuştuğu
Bir baykuş avazı
Göğe bakan kuyu
Gitmek. Gitmek.
Taştan ağır gül
Gurbete düşen ay
Şimdi adından esen üşüme...
Bütün Şiirleri 2
elveda ırmak, hoşça kal alacakaranlık
geçtim yıllar sonra anımsanacak alınganlıklardan
...
...
şimdi benden bu uzak yol seslerini alsalar
hazin öyküleri ve yüzünü özlediğim zamanları alsalar
-ormandı, yağmur sonrasıydı, tazelenen yaprakların
üzerinde su damlacıkları tutunuyordu, sanki geç bir
vakit eve dönüyordum, yüzümü heidi'ye ısmarlamıştım
annem lastik tokalarımı yakıyor, annem beni rüzgara
bırakıyor bu yüzden.. gibi olmayacak şeyler
söylerim sana
anımsadıklarımın yanlış olduklarını
yine de hepsinin bir deprem olduğunu
kim bilebilir?
Kim Bağışlayacak Beni?Birhan Keskin
Serin bir rüyanın hatırınadır
çektiğim dünya ağrısı.
Bir hayalden geldim ben,
bir hayal verdim sana,
mavi-yeşil bir hatıra: işte dünya
ruhum! ovada sert es, yamaçta sus,
ırmakta ağla.