büşra ural

büşra ural
@b_ural
45 okur puanı
Aralık 2020 tarihinde katıldı
"Kendi olmadan sürüp giden hayatı gördü" bir odada, perdeleri sımsıkı kapalı. Müzikle dopdoluydu kalbi, dolaplar dopdoluydu, ağladı geçmişe. Ağlıyordu. hicbir zaman var olmadığinı düşündü. Rüzgårgülü dönüyordu. Kapandi demir kapı ağır bir iniltiyle.
Siyah bir yağmur. Herkesin konuştuğu Bir baykuş avazı Göğe bakan kuyu Gitmek. Gitmek. Taştan ağır gül Gurbete düşen ay Şimdi adından esen üşüme... Bütün Şiirleri 2Bütün Şiirleri 2
anlatmadım anlatsam belki rahatlayacaktım kalmayacaktı gizlimde beni bağırtan bu dert.. ...
Sayfa 28
elveda ırmak, hoşça kal alacakaranlık geçtim yıllar sonra anımsanacak alınganlıklardan ... ... şimdi benden bu uzak yol seslerini alsalar hazin öyküleri ve yüzünü özlediğim zamanları alsalar -ormandı, yağmur sonrasıydı, tazelenen yaprakların üzerinde su damlacıkları tutunuyordu, sanki geç bir vakit eve dönüyordum, yüzümü heidi'ye ısmarlamıştım annem lastik tokalarımı yakıyor, annem beni rüzgara bırakıyor bu yüzden.. gibi olmayacak şeyler söylerim sana anımsadıklarımın yanlış olduklarını yine de hepsinin bir deprem olduğunu kim bilebilir? Kim Bağışlayacak Beni?Kim Bağışlayacak Beni? Birhan KeskinBirhan Keskin
Serin bir rüyanın hatırınadır çektiğim dünya ağrısı. Bir hayalden geldim ben, bir hayal verdim sana, mavi-yeşil bir hatıra: işte dünya ruhum! ovada sert es, yamaçta sus, ırmakta ağla.
Sayfa 13