Açıkçası bu kitap beni alakasız bir şekilde sürükler. Bu kitap benim elime ölecek birinin ödünç vermesiyle geçmişti. Kitabı okuyup beğenmiştim ama utandığımdan kitabı alamamış ve evine masasının üstüne bırakmıştım. Ardımdan o kitabı yollamıştı. O öldükten sonra bir daha okuma cesareti gösteremedim. İnceleme yapamadım kusura bakmayın.
"Ruhsal hastalıklar kötü eğitimden, çocukluktan başlayarak kafalara doldurulan gereksiz bir sürü şeyden, sözün kısası, toplumdaki bozukluklardan oluyor. Toplumu düzeltin bu hastalıklar kalmayacaktır..."
Okuyan kadinlar kulubu ile birlikte #heraybirdünyaklasiği etkinliğinde @isbankasikulturyayinlari n'dan #turgenyev in #babalarveogullar kitabını okudum. Her etkinliğimiz de okunanlara bir yenisini daha eklemenin sevincini yaşıyorum.
Çok güzel karakterler yaratılmış yine. Hepsinin ayrı ayrı özelliklerini yazarak tanımaya çalışmak çok keyifliydi. (ben çok sevdim bu karakter listesi çıkarma işini) İki ayrı aileyi konu almış kitabımız. Oğullarıyla olan ilişkileri, görüşleri, yaşam tarzları işlenmiş. Hiç bir otorite karşısında eğilmeyen, ne denli saygın olursa olsun hiç bir prensibi eleştirmeden kabul etmeyen hatta prensiplere inanmayan nihilist Bazarov ve onu kendisine rol model alan Arkadiy, aileleriyle tam bir kuşak çatışması içinde. Sıkı birer aristokrat olan babalar ve bir o kadar sıkı yenilikçi olan oğulları diyebiliriz. Arkadiy içindeki sevgi ışığıyla ailesine karşı daha anlayışlı, arkadaşının geçirdiği dönüşümü tamamlayamamış. Bazarov ise tam tersi bir tutum sergiliyor. Şüphesiz Bazarov asla unutamayacağım karakterler arasına girdi. Uç fikirleri, ödün vermediği gruru, savundukları, keskin duruşu yer etti bende. Hem en kızdığım hem(kendisi duygusallığa karşı olsa da) duygusal olarak beni en sarsan karakter oldu.
Beklediğim görüş farklılıklarının anlatılması kısa sürdü ama. İşin içine aşk girince, akıcılığından bir şey kaybetmese de konu olarak yön değiştirdi bana göre. Kitap boyunca en baskın karakter olan Bazarov, kitap sonuna da damgasını vurdu üstelik. Okumadıysanız okuyun derim.
Keyifli okumalarınız daim olsun...
"Uçan balıklar bir süreliğine havada
Okuyan kadinlar kulubu ile birlikte #heraybirdünyaklasiği etkinliğinde @isbankasikulturyayinlari n'dan #turgenyev in #babalarveogullar kitabını okudum. Her etkinliğimiz de okunanlara bir yenisini daha eklemenin sevincini yaşıyorum.
Çok güzel karakterler yaratılmış yine. Hepsinin ayrı ayrı özelliklerini yazarak tanımaya çalışmak çok keyifliydi. (ben çok sevdim bu karakter listesi çıkarma işini) İki ayrı aileyi konu almış kitabımız. Oğullarıyla olan ilişkileri, görüşleri, yaşam tarzları işlenmiş. Hiç bir otorite karşısında eğilmeyen, ne denli saygın olursa olsun hiç bir prensibi eleştirmeden kabul etmeyen hatta prensiplere inanmayan nihilist Bazarov ve onu kendisine rol model alan Arkadiy, aileleriyle tam bir kuşak çatışması içinde. Sıkı birer aristokrat olan babalar ve bir o kadar sıkı yenilikçi olan oğulları diyebiliriz. Arkadiy içindeki sevgi ışığıyla ailesine karşı daha anlayışlı, arkadaşının geçirdiği dönüşümü tamamlayamamış. Bazarov ise tam tersi bir tutum sergiliyor. Şüphesiz Bazarov asla unutamayacağım karakterler arasına girdi. Uç fikirleri, ödün vermediği gruru, savundukları, keskin duruşu yer etti bende. Hem en kızdığım hem(kendisi duygusallığa karşı olsa da) duygusal olarak beni en sarsan karakter oldu.
Beklediğim görüş farklılıklarının anlatılması kısa sürdü ama. İşin içine aşk girince, akıcılığından bir şey kaybetmese de konu olarak yön değiştirdi bana göre. Kitap boyunca en baskın karakter olan Bazarov, kitap sonuna da damgasını vurdu üstelik. Okumadıysanız okuyun derim.
Keyifli okumalarınız daim olsun...
"Uçan balıklar bir süreliğine havada
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Puan vermedi
Buralarda yeniyim ve bu benim ilk yazım olacak. Hatalar ve yanlışlıklar varsa görmezden gelin.
İncelemem spoiler içeriyor bunu bilerek okuyun lütfen.
Yaşar Kemal bu romanda klasik tragedyayı roman haline getiriyor. Bunu yaparken iki temel tragedya olan Oresteia ve Kral Oidipus ’u birleştirip günümüze taşıyor. Romandaki Hasan karakteri Oidipus ile Orestes arasında gidip geliyor: İçi Oidipus ama dışsal olarak toplum ve gelenek tarafından Orestes olmaya zorlanıyor. Yaşar Kemal böylelikle tek bir göğüste iki karşıt duyguya sebep oluyor.
Romanda modernizme dair hiçbir şey geçmese de, hikâye arkaik bir metin gibi görünse de son derece modern bir romandır. Çünkü Yaşar Kemal Yunan tragedyadan farklı bir ahlaki çıkarımda bulunuyor. Oresteia ’da ana katili Orestes mahkeme tarafından aklanır. Ama bu romanda son öyle bitmiyor.
Romanın başında annesine düşkün, iyi bir çocuk olan Hasan; sonra hayvanları öldürmeye, kuş yuvalarını bozmaya başlar. Yani doğayı (anne motifini) karşısına alır, maddeye indirger. Hikâyenin sonunda bütün zenginliğini, statüsünü borçlu olduğu bir araç haline getirir (kapitalizm eleştirisi). Hasan toprak ağası olur ama bazen portakal çiçeklerinin kokusu burnuna geldiğinde yüreği sızlar ve yitirdiklerini hatırlar.
Yaşar Kemal, klasik tragedyaların en temel motifleri olan ve modernizmin de bilinçaltı olan baba katli, anne katli ve anneye düşkünlük üçgenini ataerkil düzeni eleştirmek için kullanır.
Romanın modernliği, modernizmin ikiliğinde saklıdır.
İkilik şudur: Hasan’ın annesini öldürmesi gerekir. Çünkü o, babasının oğlu olarak son derece aydınlanmacı ve Platonik bir geleneğin taşıyıcısıdır. Bu gelenekte kadının adı yoktur. Kadın birey değildir, sadece kuluçka makinası olarak görülür. Aynı zamanda Hasan bir gelişim romanı kahramanı olarak annesini
Yalnızlık Zamanında Aşk: Samimi Bir Hesaplaşma·200 syf.·
7/10
2026 126. kitabı
Paul Verhaeghe’nin Yalnızlık Zamanında Aşk kitabı, aşk konusuna dair kalıplaşmış övgülerin çok uzağında, adeta zihnimizin karanlık depolarına el feneri tutan bir eser. Yazar, üç denemeden oluşan bu kitapta Freud ve Lacan’ın kavramlarını ustaca kullanarak aşkın toplumsal doğasını, özellikle de postmodern çağın getirdiği yalnızlık ve yabancılaşma içinde aşkı sorguluyor.
Kitabın en güçlü yanı, aşkı sadece romantik bir duygu olarak değil, karmaşık bir dürtü ve arzu dinamiği olarak ele alması. Verhaeghe, özellikle "İmkânsız Çift" ve "Kaçışan Babalar" denemelerinde, modern ilişkilerin altında yatan nevrotik yapıları ve Oedipus kompleksinin günümüzdeki yansımalarını çarpıcı bir şekilde ortaya koyuyor. Kitap, modern dünyada zevk almanın neredeyse bir zorunluluk haline gelmesinin yarattığı can sıkıntısı, kaygı ve öfke gibi duyguları da acımasızca teşhir ediyor. Bu açıdan, günümüzün “fast food” tarzı aşk kitaplarına karşı gerçek bir panzehir niteliğinde.
Ancak kitabın, özellikle psikanalizle arası olmayan okurlar için zorlu bir okuma olabileceğini de söylemek gerek. Verhaeghe’nin dili zaman zaman oldukça teknikleşiyor ve psikanalizin kendine özgü jargonu, anlatılanların derinliğini hissetmeyi zorlaştırabiliyor. Ayrıca, yazarın toplumsal cinsiyet ve ilişkiler üzerine yaptığı bazı genellemeler, özellikle günümüz okuyucusu için kaba veya klişe gelebiliyor.
Tüm bunlara rağmen, Yalnızlık Zamanında Aşk aşka ve ilişkilere dair ezberleri bozmak isteyenler için vazgeçilmez bir rehber. Verhaeghe, kitabın sayfaları arasında okuyucuya hazır cevaplar sunmak yerine, doğru soruları sormayı ve bu soruların cevaplarını kendi içimizde aramayı teşvik ediyor. Eğer aşkı büyülü bir peri masalı olarak görmekten sıkıldıysanız ve bu duygunun psikolojik, toplumsal hatta politik arka planını merak
Babalar ve Oğullar kitabı kuşak çatışmasından çok bir nihilist bir insanın trajik öyküsünü konu ediyor. Çünkü kitaptaki Bazarov karakteri nihilist, bencil ve umursamaz tavırlarıyla dünyada var olmaya çalışan ve düşüncelerinin peşinden giden bir karakterdir. İnançsızlığı ve bütün insanı duygulara yüz çevirişi onun sonunu getirdi maalesef ki. Bazarov' a göre insanın bir değerleri, ilkeleri ,benimsedeği düşünceleri ve duyguları sadece onun vaktini çalan bir hırsız gibidir. Özellikle aşka ve duygunun her çeşidine karşı olan kahramanımız o önemsemediği duygu yüzünden can vermektedir. Hepimiz aynı gökyüzünün penceresinden bakıyor ve aynı yeryüzü üstünde yaşıyoruz birimizin diğerinden aslında bir farklı yok. İnsani olan her duygu ve davranışı kendimize rehber görmeli ve kendimizden tabiatımızdan uzaklaşmamalıyoz bence.
Yazarımız kitabı o kadar gündelik hayatın içinden yazmış ki sanki karekterle muhabbet ediyoruz. Herkesin hikayesine ayrı ayrı üzüldüm. Bazen çok duygulandım bazen çok sinirlendim.
Kitabın konusu şu; dışardan normal bir hayatı var gibi gözüken insanların sırları. Mutlu olmayan karı kocalar. Evlatlarından memnun olmayan anne babalar. Ebeveynlerini mutlu edemeyen çocuklar ve tüm bunların sebepleri.
Evlenip aynı çatı altında yaşıyor diye karı koca olur mu insanlar?
Aynı ana babadan oldular diye birbirlerine sahiden kardeş olur mu çocuklar?
Yıllar kalbini dağlasa da içlerindeki o kor söner mi aşıkların?
Her şeyi aşikar olanların sakladıkları Sırlar daha mı çoktur ?
( Kitabın arka kapağından alıntı)
Kitabı kesinlikle tavsiye ediyorum. Sadece bir roman değil içinden kendi hayatımıza dair çok dersler çıkartacağımız bir şaheser. Keyifli okumalar (göz yaşlarınızı silmek için peçeteniz yanınızda olsun) :-)
