Babalar çocuk gelişimi söz konusu olduğunda konu her ne olursa olsun asla yedek kulübesinde oturmamalıdır. Bir çocuğun en önemli ihtiyaçlarından biri babasının desteğini, ilgisini, sevgisini her daim hissetmektir. Özellikle de kritik anlarda. Başarısız olduğunda, kalbi kırıldığında, dışlandığında, gelişimsel bir dönüm noktasına geldiğinde annesi kadar babasının da şefkat ve ilgisine ihtiyaç duyar.
Babalar hakkında yazmak daha zordur.Alıntı
Belki de annenizle aranızda görünmez bir göbek bağın varlığını çocukluğunuz boyunca sürdürdüğü içindir; anne hep yanınızdadır, öğle yemeğini hazırlar, hastayken size o bakar, elini alnınıza koyar.
Anne, içinde yüzdüğünüz hava gibidir.
Baba bambaşka bir şeydir -puslu, belirsiz ve karanlıktır, bazen korkutucudur; çoğu zaman ortada yoktur, sigarasının şnorkeline kenetlenerek başka sularda ve bulutlarda yüzer.
Reklam
Belki biraz ölürdüm... Ben ölürsem babam ağlardı. Babalar ağlayınca zaten hep kış gelir. Çocuklar alçılarının üstünü örtmek istemez. Çocuklar kürekle toprak atmayı da bilmez. Zamanı gelince öğrenirler sadece. İçlerinde elektrikler kesilir küt diye....
Konuşmalarımın birinde aniden babalar ve çocukluk konusu açılıyor. Boğazımın düğümlendiğini, sesimin inceldiğini hissediyorum…
Evlilik nasıl bir şeydir, bir önyargı mı, yoksa suç mudur, insanlar nasıl dünyaya gelir, eşit mi, değil mi, aslında kişilik denen şey nedir?...
Reklam
Reklam