Uğur Yavuz
@baddua92
Mühendis
Lisans
21 okur puanı
Aralık 2025 tarihinde katıldı
Ayaşlı ile Kiracıları -Memduh Şevket Esendal (Spoiler İçerir!)1000Kitap
Ayaşlı ile Kiracıları -Memduh Şevket Esendal (Spoiler İçerir!)
Gerçekten çok tatlı ve akıcı bir kitap okuduğumu düşünüyorum. Kitabın sonuna geldiğimizde birçok karakterin girip çıktığını görüyoruz. O dairede orada yaşamış gibi hissettik ve neredeyse her karakterle bir bağ kurduk. Ancak bu kişilerin çoğunun ahlaki değerleri zayıftı. Özellikle evli kadınların bazı ilişkilerin içinde yer alması ve eşlerinin buna göz yumması çok iğrenç bir durumdu. Bunun dönemin koşullarını yansıtıp yansıtmadığını bilemem ama hikâye bu çerçevede ilerliyor.
Ana karakter olan banka memurumuz ise hiç atılgan bir tip değildi; bazı meselelerin, özellikle Turan Hanım’la olan ilişkinin, üstünkörü geçildiğini düşünüyorum. Tüm hanımların kendi etrafında döndüğünü düşünen biraz megaloman be şıpsevdi bir tip idi. Hatta aslında böyle olmadığını kendi de fark edip boşluğa düşüyordu. Yine de sonunda iyi bir hanımla evlenmesi, hikâyenin tatlıya bağlanmasını sağladı. Genelde bu tür romanlarda çevredeki kötülük başkahramana da bulaşır; fakat burada karakter şanslıydı ve kendini korumayı başardı. Zaten diğerleri arasında en temiz görünen kişilerden biriydi. Bu temizliğinde en büyük pay da yakın arkadaşı Fahri’ye aitti. Fahri’nin dürüstlüğü, onun o bataklığa saplanmasını engelledi.
İnsanları sürükleyen birçok felaketin temelinde kumar var. Bu romanda da bunu açıkça hissettik. İçki de yer yer karşımıza çıkıyor; ancak kumar, uzun vadede karakterleri daha yıkıcı bir şekilde yozlaştırıyor. Ahlaksız ilişkiler içerisinde olmayan karakterler bile en iyi ihtimalle kendilerine münasip bir kısmet aramaktan öteye gidemiyorlar. Duygudan yoksun münasip ilişkiler yaşıyorlar.. Neyse ki duygu sonradan oluşuyor gibi oluyor karakterimiz için.
Sonuç olarak kitap sürükleyiciydi. Hiçbir anında bırakmak istemedim; zaten
Ayaşlı ile KiracılarıMemduh Şevket Esendal · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 20239,3bin okunma
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
William Shakespeare - Hamlet (Spoiler içerir!)1000Kitap
William Shakespeare - Hamlet (Spoiler içerir!)
1600-1601 yılları arasında yazıldığı düşünülen, tam anlamıyla şairane bir tiyatro oyunu. Tüm replikler oldukça şiirsel. Tahminim odur ki, yazıldığı dilde okunduğu takdirde kullandığı dilin büyüsü bambaşka olacaktır. 400 yılı aşkın bir zaman dilimi öncesine ait olsa bile sanatın bu denli güçlü olması, insan tavırlarının günümüzle çok benzer olması hayret edilesi cinsten. Zamanına ışık tutuyor olması çok değerli bir durum. O yıllarda belki de tiyatro, şiirlerle bezenmiş bir biçimdeydi. Hamlet’in kendini deliliğe vurduğunu geç fark ederseniz, hikâyeyi de biraz geç anlayabilirsiniz. 
Hamlet
HamletMickey7 Hakkında..1000Kitap
Mickey7 Hakkında 
Mickey 7
Kitap çok fazla flashback içeriyor. Hatta bunu çok sistematik şekilde, bir bölüm güncel zaman, bir bölüm geçmiş olacak şekilde kurgulamış. Ben bu kadar flashback’ten hoşlanmıyorum açıkçası.
Mickey başlangıçta “harcanabilir” olmayı amaçsızlıktan istediğini söylese de kumar borcu yüzünden ölümcül bir işkenceyle tehdit edilmesi sonucunda bunu seçtiği anlaşılıyor. Kitap en nihayetinde vaat ettiği kurguyu asla okuyucuya vermiyor.
Genel olarak “kişinin klonu aslında kendisi midir?” gibi felsefi bir doruk üzerine gidiyor ve yazar buna “kendisi değildir” diye cevaplıyor. Herkesin zaten hemfikir olacağı bu sorgulama üzerinde fazla duruyor. Her yeni Mickey’nin doğuşu aslında bir öncekinin ölümü demek ve bu ölümlerin birkaç tanesi etkileyiciydi. Yanlış anlamadıysam, kabul edildiği ilk anda final sınavında kendisini öldürmesi istendi ve sonunda Mickey1 olarak dönmesi bence en iyisiydi.
Konu bence bir süre sonra laçkalaşıyor; hatta Mickey’lerin Nasha ile çoklu ilişkisine kadar uzanıyor. Araştırdıkları gezegen ve sürüngenler o kadar yüzeysel işleniyor ki hayret verici. Temel kurgu çok yüksek bir beklentiye sokuyor insanı: Eski dünyanın antimadde savaşları sonucu yaşanamaz hâle gelmesi, insanlığın yeni gezegenler arayışına girip bulmaları, birden çok gezegende yaşam olması ve hatta bu gezegendeki toplulukların yeri geldiğinde birlikte hareket edip dış tehditleri savuşturması… Bunların tamamı insanlık için temelde güzel kurgulanmış öngörüler.
Ama sonunda ne oluyor? Laçkalaşmanın zirvesi olarak, tüm gezegeni yok etmeye yetecek maddeyi bir taşın altına gizleyip komutanı kandırıyor ve sürüngenler de kendi kendine zararsız olmaya karar veriyor. Nasreddin Hoca fıkrası gibi biten bir son…
Mickey 7
Kitap çok fazla flashback içeriyor. Hatta bunu çok sistematik şekilde, bir bölüm güncel zaman, bir bölüm geçmiş olacak şekilde kurgulamış. Ben bu kadar flashback’ten hoşlanmıyorum açıkçası.
Mickey başlangıçta “harcanabilir” olmayı amaçsızlıktan istediğini söylese de kumar borcu yüzünden ölümcül bir işkenceyle tehdit edilmesi sonucunda bunu seçtiği anlaşılıyor. Kitap en nihayetinde vaat ettiği kurguyu asla okuyucuya vermiyor.
Genel olarak “kişinin klonu aslında kendisi midir?” gibi felsefi bir doruk üzerine gidiyor ve yazar buna “kendisi değildir” diye cevaplıyor. Herkesin zaten hemfikir olacağı bu sorgulama üzerinde fazla duruyor. Her yeni Mickey’nin doğuşu aslında bir öncekinin ölümü demek ve bu ölümlerin birkaç tanesi etkileyiciydi. Yanlış anlamadıysam, kabul edildiği ilk anda final sınavında kendisini öldürmesi istendi ve sonunda Mickey1 olarak dönmesi bence en iyisiydi.
Konu bence bir süre sonra laçkalaşıyor; hatta Mickey’lerin Nasha ile çoklu ilişkisine kadar uzanıyor. Araştırdıkları gezegen ve sürüngenler o kadar yüzeysel işleniyor ki hayret verici. Temel kurgu çok yüksek bir beklentiye sokuyor insanı: Eski dünyanın antimadde savaşları sonucu yaşanamaz hâle gelmesi, insanlığın yeni gezegenler arayışına girip bulmaları, birden çok gezegende yaşam olması ve hatta bu gezegendeki toplulukların yeri geldiğinde birlikte hareket edip dış tehditleri savuşturması… Bunların tamamı insanlık için temelde güzel kurgulanmış öngörüler.
Ama sonunda ne oluyor? Laçkalaşmanın zirvesi olarak, tüm gezegeni yok etmeye yetecek maddeyi bir taşın altına gizleyip komutanı kandırıyor ve sürüngenler de kendi kendine zararsız olmaya karar veriyor. Nasreddin Hoca fıkrası gibi biten bir son…