Kayıp Zaman Çılgınlığı
Zaman geleneksel olarak her zaman hükümdarların elinde olduğunu söylüyor. Bununla beraber 'bekletmek', 'geç kalmak' kavramları hızlı yaşanan günümüzde ayıplanan kavramlardır.
Çalışma dışında geçirdiğimiz zaman düşüncelerimizin olgunlaştığı dönemdir. Bu düşünceyi birkaç alıntı ve örnekle destekleyen yazar, 'vakit öldürmek' gibi gözüken bekleme sürelerinin dahi ne kadar yararlı ve olmazsa olmaz olduğunu söylüyor. Kendi yönetimimizde olan öznel zamana örnek olabilecek bu kesitler, zaman akışını bir anlamda yavaşlatacağını söylüyor.
Günümüzde 'zaman kaybı' olarak nitelendirilen bir çok şeyi denemekten korkuyoruz, çekiniyoruz. İnsanların 'seni tanıyorum, hoşuna gitmeyecek', 'bunu yapmana gerek yok, zaman kaybı' gibi ifadelerle yeni deneyimler edinmekten kendimizi alıkoyuyoruz. Kendi öznel zamanımızı elimize almamız gerektiğini ve bunu yapabilmek için gecikmeyi kabul etmemin ön koşul olduğunu söylüyor.
Uyumayı Düşlemek
Günümüzde insanların uyku zamanlarından tasarruf ettiklerinden ve bunun tüm gününü yaptığı olumsuz etkilerden bahsediyor. Her şeyi zamanı 'çok verimli' kullanarak hızlı hızlı yapmaya çalıştığımızdan ve bunun (bol bol alıntı yaptığı) Adam Phillips'in bahsettiği 'yaşanmamış' hayatın ıskalanması olduğunu söylüyor.
Gençliğin az uyku ve bağımlılıklarla geçen günlerinin sonucu olarak 'oblomov sendromu' yani yaşama arzularının azaldığını belirtiyor.
Kaygı veren Satürn
Bu bölümde yazar, 'hüzün' ve 'melankoli'nin bize olumsuz duygular gibi gözükmesinin yanında yararlı olabilecekleri üzerine durmuştur. Bu duygular bize zamanı hissettirir ve belki de bu yüzden rahatsız olduğumuz, olumsuz olarak gördüğümüz kavramlardır diyor.
Günümüzde 'kesinlikle arkaya bakma' gibi ifadelerle melankoliye karşı koymamızı ve acı çekmek için kendimize zaman