Hikmet Kıvılcımlı bu kitabında Türkiye'de iki sınıftan ((işçi ve sermayedar [finans kapitale sahip bezirganlar] )) bahsederek burjuva sosyalizmini örneklendirir. Politikasını açar. Aydınlık dergisinin 1969 Mart ve Haziran ayları sayılarında yazdığı bu yazıların derlemesi olan kitapta 27 Mayıs ihtilali ve TİP içerisindeki proleter varlık sorgulanmaktadır. Dr. Kıvılcımlı'nın tezleri statükoculara karşı cevap niteliğindedir.
Maoizm ve Mao Çin'i hakkında gezdiği ve gördüğü yerleri anlatan Alberto Moravia Çin halkının gündelik yaşamını ve Mao'nun Kültür İhtilâli üzerine yazdığı kısa kısa bölümlerden oluşan bu kitabı herkes okumalı. Mao ve Maozimin ne kadar Marxist ve ne kadar anti-Sovyet olduğu üzerinde çok dursalar da Konfiçyüsvâri bir ekol oluşturduğu Avrupa'da uygulanan komunizme benzemediği ve halkın köylüleştiği ((şehirlinin de köylüleştiği bknz; Aydın Üzerine Tezler 4 kitabında değinilen aydının köy edebiyatını arabeskleştirmesi)) durumda devrimin (ihtilâlin) ne kadar sürdürülebilir ve Asya'daki dengelerin ne kadar sağlanabilir olduğu üzerine gözlemler yapılmış.
Puan kırdığım noktalar ise kitabın çok yüzeysel olmasıydı. Çin halkının batılılara tebâ gözüyle bakması üzerinde çok durulmuş. Aynı örneği Moğol toplumu konusunda A. M. Celâl Şengör de veriyor. Doğunun batıyla benzemediği çok açık, fakat batının müdahil olduğu Asya coğrafyası kitabın sonuna ilintili halde bırakılması da düşündürdü. Eski baskı, bu, kitabı bulmak zor. Yayınevleri tekrar basmalı.