Kitap,Kabilin sakin sokaklarında birlikte büyüyen iki çocuk arasındaki derin bağı anlatırken;bir yandan ihanetin ağırlığını,diğer taraftan ömür boyu süren vicdan azabını ve bağışlanma arayışını konu alıyor.Amir ve Hasan'ın hikayesi sadece iki arkadaşın değil;savaşla beraber paramparça olan bir ülkenin ve yok olan çocukların hikayesidir..Kesinlikle okunması gereken bir kitap tavsiye ederim..
Merhaba kitap dostları bugün çok severek okudum ve okurken oldukça etkilendiğim bir kitabın yorumuyla sizlerleyim
Görkemli bir evin gölgesinde büyüdüğün çocukluğun seni nereye götürebilir
Kitabımız, İkinci Dünya savaşı atmosferi ile harmanlanmış olup iki kardeşin görkemli bir evde gölgeler içinde geçen çocukluğunu, aile bağlarını maddi ve manevi mirasla yaşadığı mücadeleyi anlatıyor. Danny ve Maeve kayıplarıyla yüzleşirken beraberinde insanlığın en temel duygularından olan kıskançlık ve hırs konusunda da bir yüzleşme yaşıyorlar. Yaşadıkları bu yüzleşme sonrasında da affedilmenin ve affetmenin o zor ama rahatlatıcı hissini yaşıyorlar.
Yazar, karakterlerin yaşanmışlıklarını ev metaforu ile işleyerek çok önemli konulara değiniyor. Ev, sadece maddi bir varlık değil bir başka jaraktermiş gibi düşünülerek gölgesi de geçmişte kalmışlığı işliyor. Satırlar arasında ailenin önemi, geçmişin etkileri, bir yere kök salmak ve affediciliğin ne kadar önemli bir o kadar da etkileyici olduğunu gösteriyor. Aynı zamanda kırgınlıkların ve umudun iç içe geçerek çocukluktan yetişkinliğe gelen süreçte devam edilen yolculuğu da okutuyor bize.
Miras olarak sadece maddiyatı değil aynı zamanda yükleri, ebeveynlerin kaderini ve geçmişin o konuşulmaya ama hep hissedilen ağır havasını alan Maeve ve Danny kardeşler bir arada yeniden bağ kuruyor ve güçlenerek devam ediyor. Ama ne zaman ki o geçmiş ve çocukluk yaraları ortaya çıkıyor işte orada biz her ikisinin duygularını hislerini okuyoruz. Yazar bir bütün halinde tüm duyguları ince işleyerek derinlik katmış. Aile sırları, bağışlanma ve diğer tüm önemli konular bir roman havasında olduğundan empati yaparak ilerlemenizi ve karakterlerin sorduğu soruları kendinize sormamız sağlıyor.
Ben kitabı çok sevdim, aile, sırlar ve yaşanmışlıklar üstüne en
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Soylular seriyası sevgi, intiqam və bağışlanma mövzularını əhatə edən təsirli bir trilogiya idi. Hadisələr boyunca Ivy və Santiago çətin sınaqlarla üzləşir və keçmişləri ilə hesablaşırlar. Kitablar maraqlı və axıcı idi.
"Ölüyorum.
Bu kez sahiden ölüyorum.
Gelecek misin yasıma?
Boz Atlı Hızır gibi son nefesime yetişecek misin?
Ucunda ölüm var Heves Ali'm, ucunda elbette ölüm var.
Gelmeyeceksen, elini son kez omzuma koymayacak, alnımı öpüp yolculamayacaksan , bağışlanma dilemeyeceksen; adını aldığın Ali hakkına söyle bari: Sahiden sevdin mi beni?"
Yarım asır önce ayrılan Heves Ali ve Ağıtçı Kadının romanı. Acısını ölülere ağıtlar yakarak dindirmeye çalışan bir kadın. Heves Ali'yi aramak için yollara düşmüş ve son nefesine kadar aramaktan vazgeçmemiş bir kadın. Ölüm, aşk, yas ve yarım kalmışlıklar.
Şehir şehir gezerek sadece Heves Ali'sini aramaz ayrıca gittiği her yerde hayatın trajik yanlarına, kavuşamayanlara, memleketin yaralarına da ağıtlar yakar.
Bir şans verip okunmasını tavsiye ederim.
SPOILER!!
Yani.. yani…
Tamam bu eserin neden klasikler arasına girdiğini anlayabiliyorum. Herkesin idama, infaza alkış tuttuğu bu toplulukta birinin mahkumun ağzından bir kitap yazması kesinlikle klasikler arasına girecek bir olay. Mahkumun duygu yoğunluğunu, kafa karışıklığını, bağışlanma umudunu çok güzel anlatmış. Kızıyla buluştuğu zamanda kızının onu daha ölmeden unutmuş olması detayı çok acıklıydı evet. Ama beni aşırı etkileyen duygularımı sorgulatan bir kitap değil. Victor hugo yazmasaydı okur muydum… SANMAM.
Jack London’ın otobiyografik izler taşıyan eseri Martin Eden, bir başarı öyküsünden ziyade, bireyin toplum içindeki yabancılaşmasını konu alıyor. Kitabı spoiler vermeden anlatmak zor olsa da eserin merkezinde; alt tabakadan gelen, denizcilikle geçinen yirmi yaşlarındaki tutkulu bir genç olan Martin'in, burjuva sınıfına mensup Ruth’a aşık olmasıyla başlayan dönüşümü yer alıyor.
Martin, Ruth’a duyduğu aşkı bir vesile olarak kullanarak kendini geliştirmeye adar. Ancak bu süreç, sadece bir eğitim yolculuğu değil, aynı zamanda zorlu ve sancılı bir kimlik arayışıdır. Ruth, Martin’i kendi hayallerindeki insan kalıbına sokmaya çalışırken; Martin, öz benliğini koruyarak hayallerinin peşinden takdire şayan bir gayretle gider. Ne var ki Martin geliştikçe ve entelektüel derinlik kazandıkça, ne eski çevresine ne de arzuladığı burjuva dünyasına ait olabildiğini fark eder. Bu arada kalma hali, Martin'in girdiği yolda ne kadar başarılı olursa olsun, içsel bir yıkıma sürüklenmesine neden oluyor.
Romanın en vurucu noktalarından biri,Martin’in başarıya ulaştığı andır. Zamanında onu insandan bile saymayan kişilerin, o başarı kazanınca bir anda onu baş tacı etmesi, toplumun değer yargılarındaki sığlığı ve ikiyüzlülüğü gösteriyor. Ruth ve ailesinin de Martin’e bakışı bu genel yozlaşmadan farklı değildir tabii. Özellikle Ruth’un, Martin’i olduğu gibi kabul etmek yerine onu dönüştürme çabası, sevginin sahip olmakla karıştırıldığının kanıtı. Martin’in, kendisinden af dilemeye geldiğinde Ruth’a karşı takındığı tavır ve kurduğu şu cümle kitabın en etkileyici kısımlarındn biri bence: “Gerçekten bağışlayacak bir şey olmadığı yerde bağışlamak kolaydır”(s. 337). Ruth’un geç kalmış bu dönüşü, başarının getirisinden ibaret ve bu yüzden Martin’in onu affetmemesi, olabilecek en doğru ve olması
