“Doğanın bir parçası olmak yaşama isteğinin de bir parçası olmaktı.
Bir yerde uzun zaman kaldığınızda, dünyanın ne kadar büyük ve uçsuz bucaksız olduğunu unutuyordunuz. O enlem ve boylamların uzunluğunu algılayamıyordunuz.
Ama o uçsuz bucaksızlığı hissettiğiniz, bir şey onu ortaya çıkardığı anda umut beliriyor ve isteseniz de, istemeseniz de, kayalara yapışan likenlerin inatçılığıyla size yapışıyordu.”
"Ama hayat denilen şeyi, senin her zaman yaptığın gibi, her şeyiyle oluruna bırakmak en iyisi. Öyle yaparsak, belki de asla istemeyi bile düşünemeyeceğimiz şeyleri bile bahşeder bize, kimbilir..."