Hz. Peygamber(sas.) hayâyı, bir insanın hayatta oluşunun göstergesi olarak vasıflandırmıştır. Eğer bir insan çok pervasız, tamamen gayr-i ahlaki bir yaşantı içerisine girmişse aslında o hayatını kaybetmiştir. Böylece hayâsını kaybeden hayatını kaybetmiş demektir.
Dolayısıyla hayâ, hayattır...
Söz de tıpkı insan gibidir. Nitekim "Üslûbu beyan ayniyle insan." denmiştir.
"Güzel sözün misali güzel bir ağaç gibidir. Bu ağacın kökü sağlam, dalları göğe uzanmıştır. Meyvesi her zaman yenir. Mevsimi geçmez.
Çirkin söz ise kötü bir ağaç gibidir. Köksüz ve kararsızdır. Meyvesi olmaz olsa da yenmez." (14/İbrahim,24).
Mu'minun suresi, gerçek müminleri tarif ederken "Onlar ki boş ve beyhude sözlerden yüz çevirirler." diye devam eder. Furkan suresinde de "Onlar ki boş ve beyhude bir söze uğradıklarında 'selam' der geçerler. Oraya takılıp kalmazlar." denilmektedir.
İhlas olmazsa namazlarımız bizi kötülükten alıkoyamaz.
İhlas olmazsa oruçlarımız artık bizim için kalkan değil sadece açlık ve susuzluktan ibaret kalır.
Gösteriş malzemesi yapılan sadakalar ömrümüze bereket getirmekten ziyade bizi çoraklaştırır.