Öğlen de tiyatronun karşısındaki parkta her gün oturduğum bankta oturup sandviçimi yiyeceğim, Allah’ın her günü sandviçlerini yemek içinhep aynı bankları seçen insanlar göreceğim, hepsinin yüzünde hep aynı boş bakış olacak, derin bir şeyler düşünüyormuş numarası yapacaklar.
Sindirmesi zor bir kitaptı, alıntıları yeni paylaşıyorum.Alıntı
Ulaşılabilir olmayan dikkati yükseltir ve derinleştirir, tefekkür dolu bir bakışı meydana getirir.
Ne güzel bakış açısı
“En çok yeniayı severdi,çünkü daha gelişecek, büyüyecek, kendi yüzeyini tümüyle ışığa boğacak zaman olurdu, kaçınılmaz yok oluşundan önce ”
..bizim düşünmeye başladığımız yer her neresi olursa olsun, zaten bazı düşüncelere taraf, bazılarına karşıt bir başlangıç noktasından yola çıkmış oluyoruz. Bu başlangıcın üzerine koyduğumuz her şey, başladığı yerin güzergâhı üzerindeki bir varış noktasına ulaşabiliyor ancak.
Öyleyse insanın bütün bu ayrışma noktalarının daha öncesindeki bir yerden, insan'ın henüz hiçbir ek almadığı bir yerden düşünmeye başlaması gerekiyor ki baktığı yerden her şeyi beraberce görebileceği bir bakış açısı olabilsin.
Baba ile kızın sevgisi acıdan büyük Tinacığım, o küçük kız babasını hep güzel hatırlayacak, içinde babasının bakışını ve güzel gülüşünü taşıyacak, ne kadar ayırmış olsalar da baba ile kızı fiziken, ruhları bir olacak.
