“Ogul!.. Elif kizim sana emanettir. Maldan mulkten bir hatira birakamadim sana, illa iyi bir ad biraktim. O ad ile sen de adini iyiler arasina yazdir ogul. Nefsine agir geleni sakin kimseye tatbik etme! Dusmaninin dahi insan oldugunu unutma. Insanoglu icin en kutsal ibadet calismak, dogruluk ve insan sevgisidir. Elif’imi sev, cok sev. O sevgi ile yetisti, sevgiyi ozler, sevgiyle doyar. Ona Elif adini koyarken Elif gibi dosdogru bir insan olsun diye dusunmustuk; oyle de oldu. Adinin sirriyla da elif gibi “Bir” olan Allah’a hep kul oldu. Elif adi, ebcet hesabinda ‘bir’ rakamiyla karsilanir. Buyuklerimiz der ki elif noktalardan, diger harfler de eliften meydana cikar. Butun varliklar Allah’tan, butun harfler eliften.. Her harf elifin yeni bicim almis halidir. Tipki oyle, sizin yuvaniz da Elif’ten meydana gelsin, cocuklariniz diger harfler gibi sekillensin. Sana gelince Elif’im, gozumun nuru kuzucugum!.. Kocana hurmette bulun. Oturdugun yeri pak et, kazandigin lokmayi hak et. Asalet; duruluk ve dogruluktur. Sen feraseti yuksek bir cocuksun. Su alemin sartlarina ayak uydur ama kendin ol. Hani su, girdigi kabin seklini alir ama ozde ayni kalir ya. Bil ki Hak, gunesten daha zahirdir, hak cigneme, cocuklarini oyle buyut. Kurban bayrami yakindir; erkek olursa dogacak cocuguna Ismail adini koy!..”