balahenk
@balahenk
Kitap bir limandı benim için. Kitaplarda yaşadım. Ve kitaptaki insanları sokaktakilerden daha çok sevdim.
Matematik Öğretmeni
Yüksek Lisans
12 Ağustos
214 okur puanı
Ağustos 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Sıfır Noktası Neresidir?Edebiyat
Kitabı elime aldığımda "Sıfır noktası ile ne anlatmak istedi acaba yazar?" diye düşünmüştüm. Arka kapağı incelediğimde şöyle bir ifade geçiyordu: "Dünyanın herhangi bir köşesinde
Reklam
ya şimdi ya da hiçbir zaman !Edebiyat
Kitabı okuduktan sonra kendisinde Oblomovluk belirtileri arıyor insan. Aslında her birimiz Oblomov doğuyoruz; sadece bazılarımız bundan kurtulabiliyoruz.
Oblomov hayatını çalışmak, harekete geçmek ve atılmakla değil; bilinçli bir uyku, uyuşukluk haliyle geçirdi. El bebek gül bebek büyütülmüş, yaşamı altın tepside sunulmuş, çorabını bile kendisi giymeyen bir karakter.
Onu ne dostluk ne de aşk tamamen çekip kurtarabildi bu miskinlikten. Onlarca karar alıp hiçbirini uygulamaya koyamamakla ziyan etti yaşamını. İşte bu yüzden ya şimdi ya hiçbir zaman, unutma! Biraz Oblomovluk'tan bir şey gelmez ama fazlası zarar!
Gerçekleşmesi kesin bir dilek hakkınız olsaydı ne dilerdiniz? İnsan en çok sahip olmayı istediğini ya da asla kaybetmek istemeyeceği şeyleri söyler muhtemelen. Peki bu dilek kabul olduğunda; gerçekleşmesinin mutluluğu istemenin hazzını geçebilir mi?
Dorian Gray yakışıklılığıyla nam salan genç bir delikanlı. Yolu ressam Basil Hallward ile kesişir. Her görenin olduğu gibi ressamın da bu güzellik karşısında nutku tutulur ve onun bir portresini yapar. Dorian Gray kendi güzelliğini portrede görünce üzülür. Kendisinin zamanla yaşlanacağını ve bu tablonun ise güzelliğinden hiçbir şey eksilmeyeceğini düşünür. İçinden kendisinin hep genç kalmasını, yaşlanan ve çirkinleşenin bu tablo olmasını diler.
Basil'in arkadaşı Lord Henry'nin etkisine giren Dorian Gray için güzellik, gençlik, şöhret artık olmazsa olmazdır. Bunlar için yapamayacağı şey yoktur. Bu da onu kendi sonuna adım adım yaklaştırır.
Kaybetmeyeceğimizden emin olsak bazı şeyleri, bizde etkisi ne olurdu acaba? Değerlerimizden, kişiliğimizden ödün verir miydik? Sonsuz gençlik ve güzellik ile ruh takas edilebilir mi? Bir güzelliğe sahip olmanın farkındalığı bencilce ve şeytanca egoya, hazza dönüşür mü? Kitap üzerine düşünülecek sorularla baş başa bırakıyor okuru. Keyifli okumalar..
"İşte size inanması zor bir hikâye. Ama doğru. Hem acı dolu, hem yorucu. On iki kişilik bir aile. Topraklarından atılırlar. Araba yok, sermaye yok. Hurda parçalardan bir araç yapıp içine neleri
Kitabı okuduğumda bana hissettirdiği şey; net olarak boşa geçmiş bir ömrün varlığı... Giovanni Drogo Bastianni Kalesi'ne atanır. Kale ülkenin sınır ucundadır ve etrafı sessizlikle çevrilidir. Kalede şöyle bir düşünce kol gezer: "Kuzeyden Tatarlar saldıracak!" Giovanni bekler durur lakin kaleye yönelik senelerce herhangi bir tehdit yoktur. Ta ki bir gün Drogo'nun kapısını kalenin terzisi olan Prosdocimo çalar. Bir heyecanla der ki: "Geliyorlar geliyorlar, kuzeydeki yoldan! Tabur tabur geliyorlar." Acaba Drogo'nun uğruna gençliğini feda ettiği, her türlü zevkten kendini mahrum kıldığı bu bekleyiş nihayete erecek miydi?
Dino Buzzati'den okuduğum ilk eserdi. Dilini ve kurgusunu beğendiğimi söylemeliyim. Sizlere de okumanızı öneririm. Diğer eserlerini de araştırıp okuma isteği uyandırdı bende. Keyifli okumalar.
Reklam