eski begonyalar da ağlamaktadır güneş de batar
tutmuş ellerinden yalnızlıklarını henüz doğmamış çocuklar
bir çığ düşer kuş cıvıltılarından bütün haziran
başladığım sandığın şarkı biter ansızın
bitirdim sandığın başlar
uğultulu loşluklarından şimşekli çatlamalar gelir
yaz yağmuru sanırsın birkaç sonbahar gelir
öyle gezegenler savrulur ki imgeleminde
uzay avcunda küçülür evren sana dar gelir
(spoiler)
Bazarov karakteri hayata o kadar farklı bakıyordu ki, ona göre normal olan buydu. Ona göre aşk anlamsızdı, inançlar anlamsızdı, hayatı romantize etmeye dair her şey aptallıktı. Hayatta bağlı olduğu tek şey mesleğiydi. Ve günün birinde aşık olduğunu hissetti, kabullenemedi. Kendisiyle çatışmalar yaşadı, öylesine sağlam savunduğu fikirleriyle baştan aşağı çelişiyordu hissettikleri. Kendini yiyip bitirdi ve en sonunda da öldü. Ölmeden önce de "Çok eski bir gerçektir ölüm, ama herkese yeni gelir." sözlerini kullandı. Evet gerçekten de öyle, ölüm çok eski bir gerçek ama hayatın kargaşasına öyle kaptırıyoruz ki kendimizi, bu gerçeği unutmaya her defasında yemin ediyoruz sanki. Bir gün yine ölüm kapımıza gelince sanki ilk defa birini kaybediyormuşuz gibi yıkılıyoruz. Bu kitap 1840'ların liberallerini "babalar" ve nihilistlerini "oğullar" olarak ele almış olup o dönemin kuşak çatışmasını ele almış. Bu kitaptan sonra nihilizm kavramı Rusya'da ve Avrupa'da yaygınlaşmaya başlamış. Çok uzun zamandır okumayı ertelediğim bir kitaptı ama iyi ki okumuşum.
Babalar ve OğullarIvan Turgenyev · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 202555,8bin okunma