Utku Balkan Ağadangil
@balkanutku
Şu anda okuduğu kitaplar
Hiç bitmesin istedim. Hemde öyle cok istedimki günler öncesinde bitirdim de okudum seçeneğini işaretleyemedim. Kopup gitmesin, Başkomiser Nosta ile yaşamaya devam edeyim istedim.
Kütüphanemde yer alan yüzü bana dönük birkaç kitaptan birisi oldu Kafes.
Hem edebi hem polisiye anlamda ilham alacağım, altını çizdiğim satırlarında defalarca gezinmekten mutluluk ile karışık hüzün duyacağım bir kitap oldu Kafes.
Bu kadar kaliteliyken, bu kadar pırıl pırıl bir Türkçe ile yazılmışken bu kadar az okunduğunu görmemle gelecek için beni endişelendiren bir kitap oldu Kafes.
Ah Özlem Kumrular! Yazarının ani ölümüyle, edebiyat dünyasının bu ani kaybıyla beni çok üzen bir kitap oldu Kafes!
Emeğine sağlık Özlem Kumrular. Birgün bir imza gününde seninle tanışmak, kalemini öve öve bitirememek çok isterdim.
Pırıl pırıl bir Türkçe ile yazılmış, küfürlerin argo sözlerin peşi sıra yuvarlanmadığı, heyecanı, merakı son sayfaya dek süren, yerli polisiyenin sayılı iyi örneklerinden biri olan bu kitabı sadece polisiye okumayı sevenlere değil, edebiyat okumayı sevenlerede tavsiye ederim.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Başta yazarın dili hoşunuza gidiyor. Farklı bir anlatım tarzını sezinliyorsunuz. Ben bu tarzla daha önce tanıştım hissiyatıyla kitaplığınıza bakıp Murat Menteş romanlarıyla göz göze geliyorsunuz. Lakin bu farklılık ileriye gidemediği gibi mevcudiyetinide koruyamıyor. Hikaye ve anlatım sıradanlaşıyor. Kitap okuma hissiyatı yerini yazar eğlenceli bir anısını arkadaşça sözlü olarak anlatıyora bırakıyor.
Yazarın kalemiyle tanışmak pişmanlık yaratmadı lakin bu tanışıklığı ileriye götürmem. Anlaşılacağı üzere yazarı bir daha okumam. Kitabı da çok boş vakti olan, çerezlik roman arayanlara tavsiye edebilirim ancak. Yüzünüze ara sıra tebessüm ilişir, o da yanınıza kâr kalır. Bu kadar.
Kitabin iki ana karakterinden biri olan Marc hakkinda ki şu iki alıntı kitabın felsefesini anlatıyor olsa gerek:
'...bir erkekle özdeşleşmek için bir kadını oynamak. Reverdi olmak için Elisabeth olmak. Şizofren olmak için artık gerçek bir nedeni vardı. Bu düşüncelerle yatağın üzerine kıvrıldı ve uykuya daldı.'
'Şu an kimdi? Her zamanki formüle başvurdu: Yüzde elli Elisabeth, yüzde elli Reverdi; yüzde yüz riyakâr ve yalancı. '
Bunun bir dönüşüm hikâyesi olduğunu kitabin ortasına dahi gelmeden anlıyorsunuz. Geriye bu dönüşümün nasıl gerçekleşeceğini merak etmek kalıyor. Eleştireceğim tek husus yazarın bu dönüşümü çok geç gerçekleştirmesi, yani finale bırakması. Ben Marc'ın Reverdi'ye dönüşmesini daha erken bekledim ve Marc'ın bu dönüşüm sırasında içsel çatışmalarını nasıl yaşayacağını düşünüp durdum. Lakin benim tahmin ettiğim gibi ilerlemedi. Daha güçlü bir psikolojik savaş bekliyordum ancak yukarıda yazdığım iki alıntıdan da anlaşılacağı üzere roman boyunca okuyucuya hissettirilen hezeyanlar finalde kendine pek yer bulamadı. Daha sürprizli ama daha basit bir son oldu. Ağır ilerleyen bir kitap olduğunu da belirteyim. Konu olarak sıklıkla kendisini tekrar ediyor. Lakin yazarın kalemi o kadar iyi ki, bırakın sayfalari hızlı okuyup geçmeyi, bazen aynı paragrafı tekrar tekrar okumak bile istiyorsunuz. Tabi hapishanede yaşanan cinselliğe luzumundan fazla yer vermiş olduğunu da olumsuz eleştirim olarak belirteyim. Birşeyi defalarca tekrar etmek onu artık itici yapıyor. Bence roman boyunca bu hataya sıklıkla düşmüş. Yinede psikolojik tahlilleri, zaman zaman güçlü hissettirdiği merak duygusu ve başarılı mekan tasvirleri ile okunmasını tavsiye ettiğim bir kitap.
