Oğuzhan
@balzac16
Her şeyden önce iyi bir okur olmak isteyen.
Lisans
Bursa
Bursa
37 okur puanı
Haziran 2018 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Delikanlı, Dostoyevski'nin okuduğum yedinci kitabı oldu. Yorucu, aynı zamanda keyifli bir okumaydı. Bu kitap hakkında Dostoyevski'nin diğer kitaplarından farklı olduğu yorumunu çok duydum. Benim görüşüm sadece kitabın anlattığı konunun diğer kitaplarına göre farklı olduğu. Farklı bir üslup, anlatım biçimi ve felsefe içermiyor. Bu kitapta toplumsal, evrensel sorunlara yanıt arayan bir Dostoyevski yok diyemesekte bu yönünü kitapta çok az ortaya koyduğunu söyleyebiliriz.
Bizlere bir Delikanlı'nın hikayesi anlatılıyor. Bu hikayeden çok fazla şey öğrendiğimi söyleyemeyeceğim fakat, bir gencin nasıl düşündüğünü anlamak açısından benim için etkileyiciydi. Tabii bir de Dostoyevski bu kitapta yarattığı karakterleri öyle bir işlemiş ki sanki onları gerçekte tanıyormuş hissine kapıldım. Dostoyevski'nin nasıl kurgu oluşturduğunu anlamak açısından okuduğum en verimli kitaptı diyebilirim.
Reklam
Kitap yeni fikirler; felsefe, din, edebiyat tarihi hakkında da bilgiler edinmeme vesile oldu. Felsefe tarihindeki hatrı sayılır sayıda önemli filozofun düşüncelerini okumak mükemmeldi. David Hume, Kant, Spinoza, Descartes, Darwin, Sarte... Bu liste uzayıp gidiyor. Anlatımı oldukça basit ve anlaşılır olduğundan okurken hiç zorlanmadım.
Eğer siz de 3000 yıllık geçmişin hesabını yapabilmek istiyorsanız bu kitabı okumalısınız. Belki kitap belli başlı düşüncelere değindiği için bu ifade abartı durabilir, ama ben öyle olduğunu düşünmüyorum. Bununla birlikte dünyayı anlayıp felsefe yapabilmemiz için gerekli tüm bilgiler tabii ki bu kitapla sınırlı değildir.
Kitabın eleştirebileceğim tek bir noktası var. O da Doğu tarihine pek girmemiş olmasıdır. Çin, Japonya, Kore gibi ülkelerde Sanayi nasıl meydana geldi, ne gibi sanatsal akımlar meydana çıktı bundan hiç bahsedilmiyor.
Herkesin okuması gerektiğini düşündüğüm bir kitap. Kesinlike ilk fırsatta okuyun derim.
Kitabı okumaya başladığımda bu kitap nasıl bu kadar ünlü olmuş diye düşündüm. Bitirdiğimde de maalesef aynı şeyi düşündüm. Kitabın yarattığı dünya dışında bir esprisi yok bence. Yarattığı dil var bir de. Onu da beğenmedim. "Ey sevgili kardeşlerim" diye olur olmaz her söze başlaması ve "pok püsür" diye bitirmesi sinir bozucuydu. Bu argo kelimeler yerinde kullanılmış olsalardı beğenebilirdim.
Kitabın verdiği mesajlara gelecek olursak- pek az anlam çıkarabiğimi söylemeliyim- yazarın ilettiği mesajlar hatalı. Özgür irade ve seçim şansı insana verilmemiştir. İnsanların hepsi büyüdüklerinde olgunlaşmazlar. İnsanların tüm kötülüklerinin kaynağı gençlik değildir, insan yaşlıyken de suça meyilli hale gelebilir.
Hayatında herhangi bir suç işlememiş kişi suç işleme safhasında hastalanıyorsa - ki bu gerçek yaşamda sıkça olan bir şeydir- hepimiz birer otomatik portakalız demektir. Yazar benim düşündüğüm gibi düşünüp yazmışsa orasını bilemeyeceğim fakat açıkça benim gördüğüm mesajlar bunlardı. Haliyle ona göre yorum yaptım.
Etkileyici bir anlatıma sahip olduğu ve fantastik öğeler içerdiği için keyifle okunabilen bir kitap Gulliverin Gezileri.İnsan soyuna karşı hicivlerinin en yoğun olduğu dördüncü bölüm önceki üç bölüme göre daha düşündürücü konulara değiniyor. Kitapta özellikle dördüncü bölümde Jonathan Swift'in bir mizantropist olarak insanlardan ne sebeplerle nefret ettiğini görüyoruz. Kitabın üslubunu çok mütevazı buldum. Açıklamalarına aciz kanaatimce diyerek başlıyor yazar.
Kitabı daha çok genç yetişkinler için önerebilirim.
Okurken anlamanız için çaba gerektiren, sizi romanda yaşanan olaylar ile daima rahatsız eden bir roman Anayurt Oteli. Postmodernist öğeler barındırması dolayısıyla çağımızın sorunlarının yarattığı kötü etkiyi Zebercet karakterinde görüyoruz. Bilinç akışı, metinler arasılık anlatım teknikleri kullanılmış ve varoluşçukuk felsefesi benimsenmiş.
Bu kitabı Albert Camus'un Yabancı'sı ve Yusuf Atılgan' ın başka bir romanı olan Aylak Adam ile karşılaştırmadan edemedim. Kitaptaki ana karakter Zebercet'in yeterince iyi işlenmediğini söyleyebilirim. Zebertcet'den ziyade onun akrabalarının geçmiş yaşamlarından kesitler karşımıza çıkıyor. Yabancı'daki Mearsault' un takındığı tepkisiz tavrın yarattığı etkiyi Zebercet'in davranışlarıyla ve iç monologlarıyla yaratamadığını ve karakterin yaşamını alelade bir kişinin yaşamını okurcasına okuduğumuz için onun nasıl biri olduğuna bizim karar vermemiz gerektiğini düşünüyorum.
Roman okuyucu için çok fazla boşluklar bırakmış bu boşlukları tamamlamak için de az çok varoluş felsefesini ve postmodernizm ve modernizm edebiyat akımlarının ne gibi sorunları işlediğini bilmek gerekiyor.
Kişisel yorumuma gelecek olursam kesinlikle yirmi yaş altındakilere bu kitabı önermiyorun. Kitabı bitirdim ama tam olarak hakkını verdiğimi söyleyemem. Buna rağmen kitabın bende farklı bir etki yarattığını, beni sarstığını söyleyebilirim. Böyle bir kitabı Türk toplumuna kazandırdığı çağımızın hastalıklı bir ruhunu bizlere edebi bir şekilde aktardığı için Yusuf Atılgan'ı saygı ve minnetle anıyorum.
Reklam