defnoss
@banaferrarial
20 okur puanı
Temmuz 2022 tarihinde katıldı
Reklam
“İnsanlık öldü mü?” dedim.
“Yok,” dedi, “ölmedi, ölmedi ama, bir şeyler oldu, başka bir yerlerde sıkıştı kaldı herhalde?”
“Nerede kaldı acaba?”
Mahmudun yüzü bir sevinç ışığında şakıdı. İnsanlık belki Mahmudun bu ağız dolusu gülüşünde, bu yürek dolusu sevinçindedir, kim bilir, belki…
“Kușlar da gitti,” dedi Mahmut.
Sonra hiç kımıldamadık. Kușlar da gitti, kușlarla birlikte de… Ne olacak, kușlar da gitti.
Azgın suratlı, bereli adamlar, gözleri velfecir okuyan, camiden Allahla yaman bir dövüşten çıkmışçasına, yüzlerinin olanca nurunu orada, içeride bırakmış çıkan insanlar, mümin mi bunlar, bu öfkeden bastıkları yeri çatlartanlar, bunlar mı mümin? Kușlar da başlarını alıp gittiler, çoktaan…
Şu Taksim alanında birbirlerini ezenler, o kadar insanın içinde hak tu, diye ortalığa tükürük savuranlar, sümkürenler, sümüklerini ağaç gövdelerine sürenler, hasta yüzlüler, vıcık vıcık boyalılar, suratlarından düşen bin parça olanlar, düşman gözlüler, gülmeyenler, birbirlerine düşmanlar gibi, birbirlerini yiyeceklermiş gibi, birbirlerinin gözlerini oyacak, kuyusunu kazacaklarmış gibi bakanlar, korkanlar, utananlar, bunlar mı, korkanlar, ben ben, ben, diyenler, bunlar mı? Kușlar da gitti… Giden kușlarla…
öyle zamanlar vardır ki insanlar hayat ırmağının akış yönünü değiştiremez
değeri bilinmeyen her lütuf felakete dönüşüyor