sular köpürmemeliydi rüveyda
kırılmamalıydı ıslak dalları hasret selvilerinin
ben zehire alışkınım, şerbete değil
rüyalar hefret eder avare duruşumdan
kabuslar çeker ancak derdimi yeryüzünde
sen gün boyu simsiyah bir ufukla beraber
ben her gece bir Mehdi türküsüyle çilekeş
yargılamak için zeval kayıtlarını
inkılab bekliyorum
hangi umut çiçeğidir bilmem, ellerin
uzanır da gönlüme rüveyda
derinden bir ok saplanır bağrıma
beynimi çağıran bir sese doğru
alaca bir at koşar içimde
zamansız, mekânsız nefese doğru
Çalışmamızı planlamak için herhangi bir girişimde bulunmamız öğretilmediği için bir can simidi ile yüzme öğretildikten sonra derin denize atılan insanlar gibiyiz kesinlikle boğulacağız buna hiç şüphe yok. Ne çalışmayı ne de nasıl çalışmamız gerektiğini biliyoruz.