İnanın bazı yerlerde çığlık attım... Betimlemelerinin beni duvardan duvara vurduğu, noktasına kadar gerçekçi bir platonizm. Sevgi yoksunluğu yaşayan insanların gölgede kalmış benlik algısını bütün çıplaklığıyla gözler önüne sermesi oldukça çarpıcıydı. Benlik ve gerçeklik algısını yitirmiş bir insanın ne derece aşağılık psikolojisine girip mazoşistçe davranabildiğini bütün kırıklarıyla okumak epey can acıtıcıydı. Can acıta acıta okutuyor...