BOZUK BUNLAR !1000Kitap
Spoiler içerebilir !!!: Kitabın içinde bir karakter olsaydım, neden diye sorardım ben mesela ? Biz bu çocuklar ölünce niye arkadaş olduk, barıştık diye ? Romeo ve Juliet kitabına üzülmedim, ki bence üzülmek çok saçma olurdu. Düşünsenize sevenler başka bir hayatta buluşuyor ve siz üzülüyorsunuz. Kitabı sevdim fakat eleştirilecek çok yanı var maalesef. Ben buraya bir tanesini yazayım, Rome ve Juliet'in birbirlerine olan aşkını konuşur herkes normalde fakat ben buna Rebound Relationship derim. Anlamayanlar için Yarabandı İlişkisi... Romeo Juliet'i yarabandı olarak kullandı. Platonik aşkını unutmak için Juliet'i kullandı ve kitap boyunca bizler, bir insanın nasıl kullanıldığını okuduk. Herkesin böyle bir kitabı övmesi çok tuafıma gidiyor ne yazık ki. Romeo ve Juliet klişesi benim için hisler besleyebileceğim bir kitap olmadı ne yazık ki..
Puan vermedi
Bayilarak okudugum bir kitap.Kesinlikle okumaya deger old geni okumayi cok seviyorum pervadan nefret ediyordum ama sonradan kendisiyle baristik bengilicemi cok seviyorum zaten birde borisov ve elem destekcisiyim onaydan nefret edebilirsiniz ama elemleri cok seviyorum bayilarak okudum
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Kaplanın sırtında bir padişah ; 2. Abdülhamit. Kitabı ilk elime aldığımda tereddütteydim; tarihi bir roman acaba bitirebilir miyim, sıkılırım diye. yok ama Zülfü Livaneli yazmış hemende bitiririm, kötü yazamaz dedim. Nitekimde öyle oldu. çok haşır neşir olmadığım tarihle bu eser sayesinde tarihle barıştık. Livaneli romanını uzun süreli ve detaylı araştırmalarıyla, dört yıl gibi bir sürede yazmıştır. Padişahın tahtan alınıp sürgüne gönderilmesi ve sonrasında olan olayları bir dizi halinde anlatması, ister istemez sizde bir merak duygusu yaratıp romandan kopamıyorsunuz ve bir bakmışsınız ki kitabı bitirmişsiniz ve son sayfada bana göre sürpriz olan Zülfü Livaneli ile sırrı Süreyya Önderin kitap hakkında söyleyişiyle baş başa kalıyorsunuz. Bu söyleyişiyi eseri okuduktan sonra dinleyin derim...
Livaneli ile önderin sohbetinde ilgimi çeken şu diyalogları paylaşmak isterim;
“Biraz gayret eden herkes, yazar olabilir okumak şartıyla.” ( sırrı Süreyya )
“İnsanların okumaya, araştırmaya vakti yok.” (Livaneli)
“Twetlerle giden fikir hayatı.”( Livaneli)
Biraz araştırdım ama yazarı daha önce okumamışım. Nasıl kaçırdım ya? Oysaki kalemi tam benlik! Normalde #istanbul 'a geldiğimden beri istediğim performansta kitap okuyamıyorum. Neyseki seçtiğim kitaplar hem bu sıcak havalara hemde aile evine uygun kitaplar oldu. Akıp gidiyorlar. Gonca kızım ben senden razıyım! Direk bu şekilde yoruma başlıyorum. Okuyanlar ne demek istediğimi çok iyi anlayacaktır. Sizleri Gündüz ailesiyle tanışmaya davet ediyorum. Ana karakterimiz Gonca, altı kardeşin arasında ortanca olanıydı. Hani şu her ailede olan bir deli divane vardır. Gonca tam da o kişiydi. Hikayemiz bir platonik aşk hikayesi. Ancak Gonca aşkı öyle acı yanıyla yaşamıyor. Güzel ve eğlenerek seviyordu. Arkadaşlıktan aşka evrilen bir süreci okuyoruz. Gonca kızım ben senden hep razıyım! Kitabı okurken hep bu cümle kafamdan geçti. Gonca biraz benim gibiydi. Belki de o yüzden bu kadar çok içten hissettim bu duyguları.
Yekta bir kızdım ama sonra o kadar güzel toparladı ki barıştık. Kitaptaki ortam o kadar sıcacık ki ben tüm karakterleri ayrı ayrı sevdim. Bu yazarda en sevdiğim detaydı. Tüm karakterleri bizim ailenin evlatları gibi yazılmıştı. Yan karakter çiftler bile çok samimiydi. Normalde #slowburn hikayeleri okumak beni yorar ama gelişen ilişki o kadar verimliydi ki hiçbir şekilde sıkılmadım. Tek kitap olması ve her detayın yerli yerinde olması da çok güzeldi. Hale ve Doğu benim favori çiftim oldu. Ya sizi yerim! Ne tatlıydınız siz öyle. Bekir benim yüreği yangın adamım. Hani şu dışarıdan umursamaz serseri olan ama içerde yangınlar koparan o kişiydi. Aile ortamı, insanlık.. Yani ben gerçekten bu kitabın içinde yaşamak isterdim. Seviyorum ya böyle sıcak hikayeleri. Yalnız tam mevsimin kitabıydı. Sıkmadan bir kaç saate bitirebildim. Argolu bir anlatıma sahipti. Lakin bu beni
Yaşamayanlar Yorum
Selamlar bugün çok güzel bir fantastik kitabı ile karşınızdayım.
#konusu
Yargı Yargıcı, kendisi kanserin son evresinde hastane de ölümünü bekliyordu. Ve o zaman ölümünün geldiğini düşündü ve gözlerini kapattı dakat açmasıyla kendisini farklı bir evrende bulmuştu. Bu yere, ölülerin arasından seçilir ve kendilerine "Yaşamayanlar" derdi... Hâlâ Dünya’da olanlara “Yaşayanlar”, ölmüş ama ikinci bir şansı hak ettiği hâlde büyü gücü uyanmamış olanlara ise “Yaşayamayanlar” adı verilmişti. Yaşamayanlar arasında sayılabilmesi için vücudunda grup sembolünün belirlemesi gerekiyordu... Dünya kimseye aşık olmayan Yargı'yı bu evren de çok şey bekliyordu.
Acaba sembolü belirlendi mi?
Daha sonra neler oldu?
Yargı'yı daha neler bekliyor?
Hepsi ve daha fazlası kitabımızda!
#yorum
İsmi ve soyadı aynı beya benzer olan karakter aha da bu kitapta duydum. Ama baya uyumlu isminin neden Yargı olduğu da çok iyi onu kitapta okuyunca anlayabilirsiniz. Ben genel olarak beğendim kitabımızı, ilerleyiş akıcılık gayet iyiydi. Veronica dışında olan herkesi sevdim. Arat'tan bahsetmem gerekiyor sanırım. Ama bahsedersem hemen aşık olursunuz. Fantastik ile aram yoktu bilenler bilir. Ama artık barıştık. O yüzden kitabı da soluksuz bir şekilde bitirdim tabi bu yazarımızın yazım diliminden kaynaklı. Tam bi giriş kitabıyla karakterler olayların gidişatı falan bunları bence yerine tam oturtturnuş yazarımzı ikinci kitapta neler olacak merak içersindeyim. Herkesin emeğine sağlık
Şermin Yaşar, “Gelirken Ekmek Al” adlı öykü kitabında gündelik hayatın içinden gelen karakterleri, doğal diyalogları ve insan ilişkilerini samimi bir dille işliyor. 18 öyküden oluşan bu kitap, okuyucusuna kimi zaman nostaljik bir hüzün, kimi zaman kahkaha, kimi zaman da beklenmedik bir sarsıntı yaşatıyor.
TEMALAR VE İÇERİK
Şermin Yaşar’ın öyküleri, Türk toplumunun çeşitli sosyal sınıflarından ve yaş gruplarından karakterleri barındırıyor. Yazar, mahalle kültürü, aile bağları, ebeveyn-çocuk ilişkileri, aşk, hayal kırıklıkları ve hayatın sürprizlerini işleyerek, okuyucunun kendinden bir şeyler bulabileceği hikâyeler sunuyor.
Ana Temalar:
• Aile ve ebeveyn-çocuk ilişkileri: “Gelirken Ekmek Al” öyküsünde, uzun yıllardır eve dönmeyen bir babanın gelişi ve ailesinin bu dönüşe olan tepkisi anlatılıyor.
• Platonik aşklar ve pişmanlıklar: “Diğer Müjdatlar Gibi” öyküsünde, sevdiği kadını başkasıyla evlenmek zorunda kalan bir adamın iç dünyasına giriyoruz.
• Toplumsal baskılar: “Barıştık” öyküsü, gençlik aşklarını yaşayamayarak zoraki evlilikler yapan bireylerin trajedisini yansıtıyor.
• Kadınların toplumsal konumu: Kadın karakterlerin yer yer çaresizliği, yer yer de güçlü ve mücadeleci tavırları kitapta sık sık işleniyor.
• Nostalji ve geçmişe özlem: “Bize Bi’ Çay” öyküsünde, geçmişin sıcaklığına ve küçük anların değerine vurgu yapılıyor.
• Sıradan olaylardan büyük anlamlar çıkarma: Örneğin, “Çıkmaz Demeyin” adlı hikâyede, piyango kazanma umudunun her yıl süregelen bir hayal kırıklığına dönüşmesi anlatılıyor.
Güçlü Yönleri:
• Hayattan kesitler sunan karakterler: Kitaptaki hikâyeler, “herkesin mahallesinde karşılaşabileceği” insanların öykülerini anlatıyor. Karakterler doğal, içten ve tanıdık geliyor.
• Samimi dil ve akıcılık: Şermin Yaşar, hikâyelerini oldukça rahat
