Peki ya hayat bir dizi birbiriyle bağlantısız deneyimin toplamından ibaretse ? Bir şeyin neden anlamlı bir biçimde başka bir şeyi takip etmesi gerekiyor ?
Fakat durumu kabullenmek , hayatın bir anlığına anlamsızlaşmasına izin vermek , karşısındaki kişinin kollarında olmak basitçe iyi hissettirmiyor mu yine de ?
Dediğin gibi , bu tür şeyleri düşünerek kendini çıldırtabilir insan . Yaşayabileceği diğer hayatları düşünerek . Bir de yaşadığın hayat var tabi , her şey olup bittikten sonra o hayat nereye gitti peki ?
Geçmişte yapabileceği farklı şeyleri düşünerek kendini delirtebilir insan . Ama bazen bana öyle geliyor ki , gerçekte kendi hayatımı yönlendirecek fazla gücüm yoktu . Demek istediğim , kendime hiçlikten yeni bir kişilik yaratamazdım . Olanlar başıma geliverdi işte .